ريگســـــــار

اخیراً ارگان های ذیصلاح افغانستان، تصمیم مبنی بر جمع اوری و منع توزیع مطبوعات چاپی پاکستان از ولایات جنوبی کشور را اتخاذ و به نیروهای مرزی، دستور داده اند که از ورود و توزیع روزنامه ها و مطبوعات چاپی پاکستان در این مناطق جلوگیری بعمل آورند.

مبرهن است که دولت و حکومت پاکستان به شمول نظامیان آن کشور با نشر مطالب و موضوعات تخریش کننده و ضد منافع ملی افغانستان در نشریات خویش وتوزیع آن در میان شهروندان افغانستان، در صدد آن است تا به جنایات هولناکی که از سوی اجیران و نوکران خود در افغانستان اعمال می نمایند و هر روز اتباع این کشور را به خاک و خون می کشانند، صبغه دینی و ملی داده و آن را جهاد در برابر کفار قلمداد نمایند، مردم که به خدای یکتا ایمان داشته، به رسالت و پیامبری حضرت محمد (ص) باور کامل و به قرآن کتاب خدای عزوجل احترام و آن را راهنمای خویش در پیشبرد امور زندگی می دانند و به منظور حفاظت از این ارزش ها و هنجار ها سالیان متمادی مبارزه نموده و پیشگامان جهاد در راه خدا به شمار می روند، را کافر دانسته و جهاد در برابر آن ها را فریضه خدا بدانند و دستاورد های ارگانهای امنیتی کشور را که به خاطر حفاظت از تمامیت ارضی، تحکیم حاکمیت ملی، استقلال سیاسی و ... در برابر این ددصفتان دیو منش مبارزه و خود را فدا می نمایند، غیر مشروع جلوه داده و از این طریق در صدد ابقای حاکمیت مزدوران خویش گردند.

این رسانه ها که سربریدن کودکان و زنان بی گناه را توجیه دینی می نمایند، انفجار در مساجد و مکاتب را جواز شرعی می دهند، انتحار در افغانستان را مجاز می شمارند و ویران نمودن زیر بناها و آبدات تاریخی افغانستان را وجیبه ملی و میهنی گماشتگان خود می پندارند و با نشر این گونه مطالب و موضوعات به دین و دساتیر آن اهانت روا داشته اسلام را دین وحشت و ترور معرفی می نمایند تا دستاویزی را برای افراطیون و دکم اندیشان کور دل سایر ادیان و مذاهب قرار دهند که آنها بنا بر مستندات آن به خود جرأت دهند دین اسلام و پیامبرش را و کتابی را که با خود برای راهنمایی بشریت و هدایت آنها به رستگاری و درستکاری آورده، به سخره بگیرند و احساسات بیش از 1.5 میلیار انسان مسلمان را جریحه دار سازند، درپاکستان چاپ و در ولایات شرقی و جنوبی چون کنر، نورستان، خوست، پکتیا و ... که مدت ها است قربانی راکت های کور آن کشور و انتحاری های اعزامی آن اند، به نشر برساند.

مردم شریف افغانستان که از یک سو قربانیان این اعمال و کنش ها به شمار می روند و از سوی دیگر با خواندن و وجه دادن این جنایات در این نشریات آن بر زخم هایش پاشیدن نمک را احساس می نمایند، از ممنوعیت نشر و پخش این گونه روزنامه ها که وسیله پیشبرد جنگ روانی آی اس آی به شمار می رود، استقبال نموده و خواهان آن اند که رسانه های از این دست را که اهداف و برنامه های متخاصمان را در افغانستان پیاده می نمایند و به مثابه بلند گوی آنها عمل و در افغانستان نشرات دارند را نیز متوقف و گردانندگان آن را به سزای اعمال شان برسانند، تا درس باشد برای کسانی که تیشه به ریشه خویش می زنند و در برابر حاکمیت ملی و تمامیت ارضی کشورش قد علم نموده و وسیله ویرانی و بربادی وطن و ملت اش را برای دشمنان آن فراهم می سازند و افکار عامه را می خواهند به گروگان بگیرند.

بدبختانه نشریات از این نوع در کشور کم نیست که ذریعه جاسوسان و مزدوران دولت های متخاصم که از یک طرف با خلق نمودن چالش ها و مشکلات فرا راه کشور، می خواهند فرایند دولت سازی و نظام سازی را به به کندی مواجه سازند و از سوی دیگر موجی از بی اعتمادی را میان دولت و ملت، دولت و نیروهای خارجی حاضر در کشور که برای ساختن افغانستان مقتدر و قدرتمند متعهد اند.

پایان
نویسنده: جمشید آرش