ريگســـــــار

بر اساس گزارش روزنامه های عرب زبان، یک مشاور سفارت عربستان سعودی در مصر می گوید که سرویس امنیتی مصر سه ماه پیش موفق شد، طرح سه شهروند ایرانی را برای کشتن سفیر عربستان در قاهره خنثی کند.

بنا بر این گزارش ها سامی جمال، مشاور حقوقی سفارت عربستان در مصر روز سه شنبه اول مه (۱۲ اردیبهشت) به روزنامه الحیات گفته است که "سه ایرانی در رابطه با طرح به قتل رساندن احمد قطان، سفیر عربستان در مصر دستگیر شدند."

به گفته او مقام های مصری آن زمان جزئیات این طرح را با وزارت خارجه عربستان در میان گذاشتند، اما این مقام های سعودی ترجیح دادند که در این باره سکوت کنند.

در واکنش به این خبر رامین مهمان‌پرست، سخنگوی وزارت خارجه ایران در کنفرانس خبری روز سه شنبه این ادعا را "بی پایه و اساس" خواند و از مقام های کشورهای منطقه خواست که "با هوشیاری به فکر تأمین منافع ملی خود و منافع جهان اسلام" خود باشند.

آقای مهمان پرست گفت: " ادعاهایی که اساس و پایه‌ای ندارد و در جهت طراحی کشورهایی است که منافع جهان اسلام را در نظر نمی‌گیرند، تنها می‌تواند رژیم صهیونیستی و حامیان آن را خوشحال کند. به ویژه اینکه با مشاهده بیداری اسلامی در منطقه شاهد تحرک مردم برای مشارکت در سرنوشت شان، کسب استقلال واقعی، قطع وابستگی به آمریکا و قدرت‌های متحد آمریکا هستیم و این نوید منطقه‌ای بسیار مقتدر در خاورمیانه را می‌دهد."

ماه اکتبر سال گذشته هم آمریکا، ایران را متهم کرد که قصد داشته سفیر عربستان سعودی در واشنگتن را به قتل برساند و یک شهروند ایرانی را به ظن طرح برای ترور سفیر عربستان بازداشت کرد. اتهامی که با واکنش شدید مقام های ایرانی از جمله آیت الله علی خامنه ای، رهبر ایران رو به رو شد که کاملا این اتهام را مردود دانستند.

روابط عربستان سعودی و مصر در روزهای اخیر روز به تیرگی گذاشته است. اوایل این هفته در پی تظاهرات خشونت آمیزی که در قاهره در مخالفت با دستگیری یک وکیل مصری توسط مقامات سعودی برگزار شد، عربستان سعودی سفیرش را از مصر فراخواند و سفارتش را در این کشور تعطیل کرد.

بنا بر گزارش خبرگزاری رسمی عربستان سعودی، این کشور همچنین کنسولگری های خود در اسکندریه و سوئز را بسته است.

حمد الجیزاوی، وکیل مصری، در اوایل ماه جاری برای زیارت به عربستان سعودی رفته بود از سوی مقامات این کشور دستگیر شد.

اوباما در سالروز کشته شدن اسامه بن لادن به کابل سفر کرده تا قراردادی را تحت عنوان پیمان استراتژیک با حامد کرزی امضاءنماید که حاصل آن تاسیس پایگاه های نظامی آمریکا به مدت 99 سال در افغانستان است، مثل معاهده دیورند که 99 ساله بود اما همیشگی شد

به گزارش بخش سیاسی شبکه اطلاع رسانی افغانستان (afghanpaper)، بعد از ظهر امروز سه شنبه دوازدهم ماه ثور باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا در یک سفر غیر منتظره مانند همه سفرهای گذشته اش، وارد کابل شد.

گفته می شود اوباما در سالروز کشته شدن اسامه بن لادن به کابل سفر کرده تا قراردادی را تحت عنوان پیمان استراتژیک با حامد کرزی امضاءنماید که حاصل آن تاسیس پایگاه های نظامی آمریکا به مدت 99 سال در افغانستان است، مثل معاهده دیورند که 99 ساله بود اما همیشگی شد.

بعد از اجلاس 2010 لیسبون که قرار شد نیروهای بیگانه از افغانستان خارج شوند، آمریکایی‌ها موضوعی تحت عنوان امضای پیمان استراتژیک با افغانستان را مجددا مطرح کردند که این موضوع قبلا در سال 2005 نیز مطرح شده بود. اگرچه پیش‌نویس این پیمان از طریق رسانه‌ها پخش‌شده و غربی‌ها نیز اعلام می‌کنند که این پیش‌نویس کامل نیست و نواقصی دارد ولی واقعیت این است پیش‌نویسی که در رسانه‌ها منتشر شده، مفاد خطرناکی را هم برای کشورهای منطقه و هم برای ما در بردارد.

بزرگترین نقص این پیمان این است که تکلیف ایجاد و ابقای پایگاه‌های نظامی آمریکا در افغانستان در آن مشخص نشده و این امر نگرانی کشورهای منطقه را برانگیخته است. مجموعه‌ای از کشورها، از جمله همسایگان و کمی دورتر روسیه و بخشی از کشورهای آسیای‌مرکزی نگران این موافقتنامه هستند.امضای این پیمان می تواند یادآور تجربه‌ای باشد که آمریکا پس از جنگ جهانی دوم در هر منطقه‌ای که نفوذ کرده، دیگر خارج نشده است.

در صورت تحقق این توافقنامه، از یک سو افغانستان به عرصه رقابت کشورهای دیگر چون روسیه و چین تبدیل خواهد شد و از سوی دیگر آمریکا به جای دستیابی به اهداف استراتژیک خود در منطقه با بحران های جدید مواجه می شود و مهار آنها برای واشنگتن بسیار دشوار خواهد بود.

در واقع وقتی آمریکا تبدیل به یک قدرت نظامی در افغانستان شود به طور طبیعی روسیه و چین هم در عرصه رقابت های امنیتی وارد می شوند و این مساله منطقه را ملتهب خواهد کرد. مقامات افغانستان هم در آن حد از توانایی نیستند که بتوانند با آمریکا مقابله کنند. به معنای دیگر آمریکایی‌ها را ما نیاوردیم که ما بیرون کنیم،مقامات داخلی کشور ما حتی در مورد جابجائی یک سرباز نمی توانند به آمریکا دستور بدهند.

یکی از مهمترین مفادی که مقامات کاخ سفید به دنبال آن هستند این است که آمریکایی‌ها امروز به جهت مصوبه شورای امنیت در افغانستان می باشند، بنابراین بعد از خروج نیروها باید آنجا را ترک کنند. در حال‌ حاضر آمریکایی‌ها در کشور ما پایگاه، تجهیزات، اموال و نیرو دارند و به دنبال قانونمندکردن آنها با اجازه دولت جناب کرزی بعد از خروج هستند تا برای ادامه حضور نیازی به مصوبه شورای امنیت نداشته باشند.

با اجرای این پیمان دسترسی به فضای افغانستان منحصرا در اختیار آمریکا خواهد بود و آنان مجوز هرگونه تردد هوایی و هرگونه عملیات را دارا خواهند بود که در مطالب آتی بصورت مفصل تری به بیان آنها خواهیم پرداخت. فعلا باید منتظر بمانیم تا ببینیم جناب کرزی با جناب اوباما چه گلی پر سر افغانستان خواهند زد.

به قول ما هرچه دیگ باشد به کفگیر بالا می آید. پس منتظر می مانیم تا زد و بندهای پشت پرده این سفر ناخواسته هرچه زودتر فاش گردد.

مصر وارد آخرین مرحله از نخستین انتخابات دموکراتیک در این کشور می‌شود.

رقابت بین رهبر سابق اتحادیه عرب و اسلامگرایی که سال‌های طولانی تحت حکومت حسنی مبارک در زندان به سر برده است، در دور بعد تنگاتنگ خواهد بود.

"امر موسا" دیپلمات کهنه‌کار و "عبدالمنعم عبدوالفتوح" کاندیدای اسلامگرا موفق شدند آرای بیشتری نسبت به 11 نامزد انتخاباتی دیگر کسب کنند.

موسای 75 ساله قبل از احراز پست ریاست اتحادیه عرب به مدت یک دهه وزیر امور خارجه حسنی مبارک بود و باید نظر مثبت کسانی که به دولت سرنگون شده قبلی بدبین هستند را جلب کند.

عبدوالفتوح 60 ساله در دهه 1970 به عنوان یک دانشجوی فعال با نظامی‌گری و دیکتاتوری مبارک به مبارزه برخاست و در دهه 1990 به عنوان یکی از اعضای گروه اخوان المسلمین که وی سال گذشته از آن جدا شد، زندانی شد.

وی باید آرا اسلامگرایان را حفظ کند و به غیرمسلمانان ثابت کند به دنبال اعمال تحولات رادیکال در کشور نیست.

انتخابات دور بعد سرنوشت محبوب‌ترین کشور عربی را مشخص خواهد کرد.

تلفات ناشی از غرق شدن کرجی هندی تاکنون به 103 تن رسیده است.

غواصان حرفه‌ای و امدادگرایان سوانح غیرمترقبه در جستجوی دیگر مفقودشدگان هستند.

این کرجی در 13 ماه مارس در رودخانه مگنای منطقه "مونشیگانج" و در 20 مایلی جنوب داکای هند به 2 نیم تقسیم و غرق شد.

یکی از مقامات منطقه اعلام کرد که دست کم 100 تن دیگر هنوز مفقود هستند.

قابل ذکر است که این کرجی حامل 350 مسافر بود.

به اشتراک کنندگان کانفرانس شیکاگو!
افغانستان کشور کشانیده شده بسوی بحران و خلای قدرت منطقوی برای کشورهای بزرگ و مطرح ، برای پیشبرد استراتیژی ها و برتری جوئی های معین و مشخص میان رقبای شان مبدل گردیده است که هرکشور و قدرت منطقوی تلاش دارد تا در جهت رسیدن به اهداف خویش ، بیلانس و سرمایه گذاری خاص خود را داشته باشد.

روی این اصل ضرورت تدویر نشست های نمایندگان و رهبران کشور های حضور یافته در افغانستان در جهت سهمگیری معین مالی ، نظامی و تضمین های حقوقی و مالی به خصوصی خویش را باید جامعه جهانی الی سال 2014 برای کشور و مردم ما داشته باشند تا بتوانند پس از سال 2014 نیز موجودیت شان را قانونیت بخشیده برای آینده ها در منطقه از طریق افغانستان و بنام کمک به افغانستان مطرح باشند.

توقع مردم افغانستان از فیصله های جلسه شیکاگو همانند نتایج کنفرانس و نشست های جلسات یک دهه گذشته نمیباشد که جنگ و ادامه جنگ، تحمیل حتمی و جبری خواست های دشمنان ما در خانه ما باشد، بل ضرورت حقیقی و حقوقی برای رسیدن به ثبات و برگشت به کانون زندگانی مطمئین و آزاد در افغانستان را استحکام بخشیدن قدرت دفاعی و توافق رسیدن به آرامش ملی را در خانه همگانی ما یگانه دست آورد عمده کنفرانس شیکاگو میدانیم ، توقع این است تا راه های برگشت به این الترناتیف را پذیرا باشند و عملی نمایند.
چونکه در استقرار ثبات و استحکام قدرت دفاعی در افغانستان نقش عمده و کلیدی را این کشور ها ایفا نموده میتوانند.

طرح چنین است : دوکتورین نظامی در زمینه دفاع و حراست از ارزش های ملی ، استقلال و تمامیت ارضی قوت های ملی و دفاعی مردم افغانستان بیش از هر زمان دیگر حکم مینماید که باید هیچ قدرت و نیروی نظامی خارجی مسولیت حفاظت از حریم خانه افغانهارا عهده دار نگردد. سه عنصر عمده و اساسی را اشتراک کنندگان کنفرانس شیکاگو در زمینه کمک به افغانستان ضروری پنداشته با دقت و مسولیت بین المللی خویش که به تعهد و فیصله های شورای امنیت سازمان ملل متحد دارند و بر مبنای قطعنامه های این شورا اخذ مسولیت نموده اند تصمیم بگیرند.

اول : قطع بدون قید و شرط حملات نظامی از بیرون مرز های کشور ما به خصوص از طریق خاک پاکستان ، قطع و ارسال ، حمایت از طالبان و تروریستان به وسیله استخبارات نظامی پاکستان امر حتمی بوده شورای امنیت سازمان ملل متحد باید در زمینه تصمیم و تضمین قاطع برای مردم افغانستان بدست بیاورد.

دوم : پاکسازی تمامی مراکز و مدارس نظامی و تروریستی در کشورهایی که ماشین جنگی طالبان را تقویت میدارند و همچنان نابودی کامل کانالهای های اکمالاتی و امداد نظامی و پولی برای تروریستان که به وسیله شیخ های عرب ، تجار و استخبارات منطقه صورت می گیرد ، قطع تولید و ترافیک مواد مخدر در مناطق طالبان.

سوم : تکمیل و تقویت پرسونل مسلکی ، مجهزسازی اردوی افغانستان با قوت های هوائی ، مدافعه هوائی، راکتی و سیستم موشکی دور بردومتوسط زمین به زمین ، سیستم رادار ، مخابره و ارتباط هوائی و زمینی ، تشکیل فرقه هاو قطعات تانک ، زرهدار ، توپجی ، موتردار ، پیاده ، دیسانت ، کشف ، کوماندوی خاص ، قوت های سرحدی ، شامل قول اردو ها در زون های هفتگانه کشور. تا پس از سال 2014 افغانستان و مردمش را با گرانتی بسوی ثبات و امنیت منطقوی بکشانیم.

اگر مراکز موجود طالبان و تروریستان هم مانند امروز فعال باشند و استخبارات پاکستان ماشین تولید انتحاری و تروریستان را در حمایت و اختیارش حفظ نماید و یا اگر در زیر کاسه نیم کاسه های دیگری قرار داشته باشد جنگ افغانستان منطقه را به آتش و خاکستر دایمی مبدل خواهند نمود و آن روز دور نخواهد بود که طالبان و تروریستان را پاکستان بخاطر بقای خویش در منطقه با اسلحه اتومی و زروی خویش مجهز خواهند نمود و همه کشور های منطقه را در زیر تهدید حتمی قرار خواهند داد. در آن صورت برای مردم افغانستان بی تفاوت خواهد بود که جنگ و انتحاری ، طالب و تروریست علیه کدام کشور و قدرت منطقوی می جنگد.
در تصمیمگیری ها که افغانستان و مردمش محور اصلی این کنفرانس است خوب خواهد بود که به خواست و اراده اکثریت ملی و خواست همگانی مردم ما حرمت و احترام قایل گردید.
این را فراموش نباید نمود که مردم افغانستان هیچگاهی احسان و جفای را باهم یکسان مقایسه ندارند.

سنجر غفاری اپریل 2012 مسکو

شماری از هواداران حذب همبستگی ملی (راوایی های سابق) در اعتراض به  رویدادهای هفتم و هشتم ثور تظاهراتی را در شهر کابل به راه انداختند. تظاهر کنندگان که بر ضد کمونیست ها و مجاهدین شعار میدادند تصویرهای رهبران کمونیست ها و رهبران مجاهدین را به اتش کشیدند و خواهان عدالت شدند  

تظاهر کنندگان از جامعه جهانی و حکومت افغانستان میخواهند تا عاملان رویدادهای هفتم و هشتم ثور را که در نتیجه ان هزاران تن کشته و زخمی شدند و نیز هزاران خانواده بیجا شدند به پنجه قانون بسپارند.

از آن همه کمکهای بین المللی، در مورد احياي بنيادها و ساختارهاي اقتصادي و پروگرام‌هاي اشتغال‌زا هیچ توجهی صورت نگرفت زیرا مسئولان داخلی و خارجی مي‌خواستند پول‌ها به پروگرام‌هايی هزينه شود که در دوران ریاست خودشان هرچه زودتر نتيجه دهد تا بتوانند سهم خود را از آن پروژه‌ها بردارند

به گزارش تحلیلی بخش سیاسی شبکه اطلاع رسانی افغانستان ( afghanpaper )، از روز جهانی کارگر در حالی در افغانستان تجلیل به عمل می آید که هزارها کارگر افغانستانی در سطح جهان از وضعيت بد معيشت و حقوق در رنج هستند و با انواع مشکلات از جمله عدم حمايت‌هاي قانوني و حقوقي، عدم تأمينات اجتماعي، نامعلوم بودن سرنوشت خود و خانواده‌شان و ... دست و پنجه نرم مي‌کنند که وضعیت آنها در ایران و پاکستان و کشورهایی آمریکایی و اروپایی روشن است به حدی که نیاز به توضیح ندارد.

هم‌چنان ميليون‌ها خانواده در داخل کشور از ادامه جنگ و موجوديت پديده بي امني رنج مي‌برند؛ نبود کار و نبود بسترهاي مناسب جذب کارگران به‌خاطر فعال نبودن کارخانه جات و فابريکه‌هاي توليدي بر رنج جامعه کارگري ما افزوده است.

علاوه بر این خشکسالي‌ها و کم‌آبي‌های ساليان اخير باعث شده که وضعيت زراعت در کشور چندان مطلوب نبوده و بسا خانواده‌هاي زراعت پيشه از روستاها راهي شهرها به هدف جستجوي کار شده و يا به فکر خروج از کشور و سفر و مهاجرت به يکي از کشورهاي همسايه باشند.
تراکم نفوس در شهرها به‌خصوص شهر کابل خود پي آمدهاي عديده‌اي را ببار آورده که حکومت توان حل يکي از هزاران پديده منفي مهاجرت بي‌رويه به شهرها را ندارد.

مشکل ديگري که جامعه کارگري با آن روبروست به حدی که بازار کار را اشباع نموده و سبب گرديده هزاران نفر کارگران جوياي کار بي سرنوشت در کوچه پس کوچه‌هاي شهر صبح تا شام را پرسه بزنند بدون اينکه کاري بيابند و از اين طريق نان بخور نميري به فاميل و فرزندان خود پيدا کنند، پديده بي سوادي و يا محدوديت ظرفيت جذب جواناني که از صنف دوازدهم فراغت حاصل نموده اند.

این جوانان بعد از اتمام صنف دوازدهم به دلیل راه نیافتن به موسسات تحصیلات عالی متوقف شده و به‌عنوان جوانان فاقد تخصص نمی توانند وارد بازار کار شوند و از آنجایی که آشنایی به زبان انگلیسی و کامپیوتر پدیده نوظهور در کشور می باشد، سبب گردیده تا جوانان جوياي کار، کار دلخواه خود را نيافته و به بازار کارگري ساده رو بياورند و اين خود باعث تراکم نيروي کار در شهرها شده است در حالي که در زمينه بازار کار و ايجاد تقاضا هيچگونه انکشافي را ما شاهد نيستيم.

متأسفانه با اينکه ميلياردها دالر به افغانستان سرازير شد؛ اما در مورد ايجاد زمينه‌ها و فرصت‌هاي شغلي مقدار اندکي از آن به مصرف رسيد زیرا بيشترين کمک‌ها در برنامه‌هايی هزينه شد که حالت زودگذر و به قول مؤسسات و انجوها، حالات اضطرار و زمينه‌هاي بشردوستانه را دارا بود.

شاید بتوان گفت: از آن همه کمکهای بین المللی، در مورد احياي بنيادها و ساختارهاي اقتصادي و پروگرام‌هاي اشتغال‌زا هیچ توجهی صورت نگرفت. علت آن هم واضح است هزينه کردن در اين بسترها دير به نتيجه مي‌رسد و اجراي آن زمانبر بوده و سود آن به کساني که امروزه توفيق حضور در اين برنامه‌ها را يافته و فردا نخواهند بود، نمي‌رسید، لذا مسئولان داخلی و خارجی مي‌خواستند پول‌ها به پروگرام‌هايی هزينه شود که زود نتيجه به‌دست آيد و سهم خود را از آن پروژه‌ها بردارند.

هرچند در رابطه با ایجاد تخصص و ارتقاي مهارت افراد و اشخاص گهگاهي خبرهايی از طرف مقامات مسؤول به رسانه‌ها راه مي‌يابد که گويا کورس‌ها و برنامه‌هاي آموزشي براي جوانان و افراد جوياي کار طرح ریزی شده و هر از چندگاهي عده‌اي از اين برنامه‌ها فراغت بدست مي‌آورند؛ اما آنچه در اين مورد حايز اهميت است اين است که بدانيم که در چه حد و حدودي اين برنامه‌ها مي‌تواند جوانان را در بر بگيرد و آيا واقعاً اين جوابگوي همه مردمي است که مي‌خواهند با فراگيري مهارت‌هاي ياد شده بتوانند براي خود کار و در نتيجه درآمد آبرومندي مهیا کند؟

با توجه به آنچه ذکر شد کارگران در کشور با وجود افزایش روز افزون قیمتها، دشواري‌ها و مشکلات فراوانی دارند. لذا این از خواسته همه ملت افغانستان است که دولت در عرصه اشتغال زایی سیاستهای اصولی انتخاب نماید و با تصویب قوانین جدید، پلان‌هاي اشتغال‌زا و برنامه‌هايی برای ایجاد فرصت‌هاي شغلي و زمينه‌هاي ايجاد بازار کار براي کارگران فني و ساده ، فراهم آورد.

دولت بايد با حمايت‌هاي قانوني و تأمين امنيت و تشويق سرمايه‌گذاران خارجي و داخلي و معرفي پروژه‌ها و بسترهاي مرتبط با انکشاف حيات ملي مردم افغانستان، زمينه سرمايه‌گذاري و در نتيجه آفرينش فرصت‌هاي شغلي را براي افراد جوياي کار فراهم آورد. همانطور که هند و چین توانستند با ایجاد زمینه هایی کاری برای حدود دومیلیارد نفوس کشورهایشان، اکنون تبدیل به یکی از قطبهای اقتصادی جهان شوند.

واضح است که اگر این همه کمکهای بین المللی به کشور ما در راه صحیح آن یعنی پلان هایی زیر بنایی و اساسی به مصرف می رسید، اکنون بعد از گذشت یازده سال وضعیت افغانستان اینگونه نبود. اما افسوس که هرکس به فکر خودش بود و به نوعی این کمکها حیف و میل شد.

شاهدان عینی در ولسوالی قرغه ی ولایت لغمان میگویند: نیروهای خارجی شب گذشته به یک خانه در منطقه ی بولند این ولسوالی حمله کردند و 2 تن را کشته و 5 تن دیگر را با خود بردند.
به گزارش یک ، در همین حال صبح امروز ده ها تن از باشندگان این ولسوالی راهپیمایی کرده و ضمن محکوم کردن این حمله از دولت خواسته اند تا به این موضوع رسیدگی کند.
تااکنون مقامات امنیتی در این باره اضحارنظری نکرده اند.

برای آماده سازی شهر غزنی به عنوان پایتخت فرهنگی جهان اسلام در سال 2013میلادی هیچ کار بنیادین صورت نگرفته است.

محمد عالم ایزدیار، نایب اول مجلس سنا که بخاطر بررسی مشکلات ولایت غزنی به ویژه نظارت از روند آماده سازی شهر غزنی به عنوان پایتخت فرهنگی جهان اسلام در سال2013میلادی به این ولایت سفر کرده است، میگوید شماری از ادارات دولتی هیچ کاری برای بازسازی این ولایت انجام نداده اند.

محمد عالم ایزدیار، معاون اول مجلس سنا به مقامات این ولایت وعده سپرده است که مجلس سنا بالای وزارات مالیه فشار خواهد آورد تا به زودی 10میلیون دالری را که برای آماده سازی ولایت غزنی به عنوان پایتخت فرهنگی جهان اسلام اختصاص داده شده است، به این ولایت انتقال دهد.

در همین حال والی غزنی نیز از بی توجهی شماری از وزارت خانه ها به ویژه وزارت مالی انتقاد نموده و میگوید که از اثر بی پروایی آنان روند آماده سازی غزنی برای برگزاری جشنواره ی بزرگ فرهنگی جهان اسلام و انتخاب این شرط به عنوان پایتخت فرهنگی جهان اسلام در در سال 2013میلادی با کندی روبرو شده است.

گفتنی است غزنی یکی از ولایت های تاریخی و باستانی کشور به شمار میرود و قرار است که این ولایت در سال 2013 میلادی رسما به فرهنگ و تمدن کشورهای اسلامی معرفی شود.

باشندگان ولسوالی ارگون ولایت پکتیا در اعتراض به تاسیس یک موسسه ی تعلیم و تربیت در مرکز این ولایت از 5 روزبدین سو بازار این ولسوالی را به نشانه ی اعتراض بسته اند.
به گزارش نور ، باشندگان این ولسوالی میگویند: این موسسه باید در ولسوالی ارگون این ولایت تاسیس میشد، اما وزارت تحصیلات عالی بدون در نظر گرفتن خواست آنها این موسسه را در مرکز این ولایت تاسیس کرده است.
به گفته ی آنها در آغاز باشندگان ولسوالی ارگون درخواست تاسیس موسسه ی تعلیم و تربیت را به وزارت تحصیلات عالی پیشنهاد کرده بودند.
اما مسئولان وزارت تحصیلات عالی میگویند که بر اساس نیازهای کنونی این موسسه ی تعلیم و تربیت در مرکز ولایت تاسیس شده و در آینده یک موسسه ی تحصیلات عالی را در ولسوالی ارگون تاسیس می نماید.