ريگســـــــار

دوران حکومت حامد کرزی نیز رو به اتمام است و شخص دیگری جایگزین وی خواهد شد، اما آیا او متوجه این بحران خواهد گردید یا نه؟ آیا این احتمال وجود دارد که رئیس جمهور آینده کمی مستقل تر از غرب تصمیم بگیرد و کشور را از این وابستگی محض نجات بخشد؟ آیا می توان به افغانستانی آزاد و پیشرفته امید داشت؟

به گزارش تحلیلی بخش سیاسی شبکه اطلاع رسانی افغانستان ( afghanpaper )، نگرانی در باره وضعیت کشور در سالهای آینده مساله ای است که بسیاری را به این فکر داشته، تا چشم اندازی راجع به افغانستان در سالهای پیش رو را ترسیم نمایند.

از سال 2001 که آمریکا به همراه 50 کشور دیگر به افغانستان لشکر کشی کرد، همگان منتظر بودند تا با تشکیل دولت انتقالی و بعد دو دوره ریاست جمهوری محترم کرزی، کابل تبدیل به پاریس دوم شود و به بیست سال جنگ و خونریزی داخلی خاتمه داده شود اما متاسفانه اینگونه نشد که هیچ، ده سال دیگر بر ادامه جنگ افزوده شد.

حال این سوال مطرح است که به راستی آینده افغانستان در سالهای آتی چگونه خواهد بود؟ رئیس جمهور آینده در چه وضعیتی ریاست دولت را بر عهده می گیرد؟ آیا دولت بعد از دولت کرزی می تواند تحولی در کشور به وجود آورد یا آن دولت هم یک حکومت وابسته به غرب خواهد بود؟ آیا آمریکا موفق به سر و سامان دادن این اوضاع آشفته می شود یا خیر؟

اگر از اظهار نظر راجع به اینکه رئیس دولت آینده چه کسی است، منصرف شویم با حقیقتی تلخ مواجه می گردیم که شاید کمتر به آن توجه شده است. آن هم اینکه طی این یازده سال قریب به پنجاه میلیارد دالر از سوی جامعه جهانی به افغانستان کمک واریز شده تا اوضاع بهبود یابد.

از مجموع این مبلغ کمک به بازسازی افغانستان، مقداری کمک بلاعوض و بشر دوستانه بوده است که نیاز نیست دوباره بازگردانده شود. ولی مابقی این مبلغ یا بصورت وام قرض الحسنه می باشد که سود به آن تعلق نمی گیرد و یا بصورت وام هایی است که به آنها سود تعلق می گیرد.

تاریخ باز پرداخت این مبالغ تقریبا از سی سال آینده شروع می شود. یعنی دولت افغانستان طی مدت سه دهه باید با این پنجاه میلیارد دالر ( که الحق و الانصاف پول کمی هم نیست و شاید بسیاری از ما حتی توان تبدیل کردن این پول به واحد پول افغانستان را هم نداشته باشیم) به ترمیم زیر ساختهای اساسی اقتصاد کشور می پرداخت تا بتواند درمدت سی سال این واحدها به سود دهی برسد.

پنجاه میلیارد دالر به افغانستان کمک شد تا دولت بتواند علاوه بر بهبود اوضاع اقتصادی کشور، افغانستان را تبدیل به یک قطب اقتصادی در منطقه نماید که به علت قرار گرفتن در شاهراه خاورمیانه و اروپا این تصور دور از ذهن نبوده و نیست.

اما متاسفانه عملکرد دولت و خود غربیها طوری رقم خورد که 30 سال آینده که زمان باز پرداخت این قرضها فرا می رسد، وضعیت افغانستان بدین گونه باشد: مردم روز به روز فقیر تر شده و مشکلات اقتصادی فشار بیشتری به آنها وارد می نماید به حدی که مجبور شده دست به قاچاق موادمخدر یا رشوت گیری بزنند. آنها هم که اندک سرمایه ای داشتند از ترس از بین رفتن دارایی خود کشور را ترک کرده اند.

سی سال بعد زمانیکه که غربیها وامها و قرضهایی را که به کشور ما داده اند مطالبه کنند، افغانستان کشوری است بدون معادن و منابع معدنی، بدون سرمایه گذار داخلی ، در حالی که دیگر توان اتکا به کشورهای همسایه را هم ندارد.

این واقعیتی است که بزرگترین هدف غرب از لشکر کشی به کشور ما، فرار از بحرانهای شدید اقتصادی کشورهایشان بود. آن می دانستند که معادن افغانستان دست نخورده و بکر است و با کمی آشفتگی و با بهانه کمک به مردم آن می توانند به راحتی بزرگترین منابع معدنی جهان را در اختیار خود بگیرند و بدین طریق مشکلات مالی خود را جبران نمایند.

از طرفی ( اگر کسانی که در داخل کشور هستند ناراحت نشوند ) باید بگوییم: اکثر کسانی که سرشان به تنشان می ارزید، از ترس جان و بخاطر حفظ سرمایه خود پناهنده کشورهای دیگر شده اند و با بدتر شدن روز به روز اوضاع، دیگر امیدی به بازگشت آنان وجود ندارد بخصوص که فرزندان آنان دیگر یک افغانستانی نیستند و تابع کشور ثالثی شده اند.

سی سال بعد وقتی کشورهای همسایه و حتی برخی کشورهای غربی مشاهده کنند، که تلاشها و زحمتهای حتی ظاهری آنان ثمری در پی نداشته است، از همکاری با دولت افغانستان منصرف شده و افغانستان تبدیل به منزوی ترین کشور دنیا می شود با این توضیح که هیچ چیزی برای پیشرفت ندارد.

این واقعیتی است که با ادامه این وضعیت، خواه ناخواه به سراغ ما خواهد آمد، چه عزیزان مسئول قبول کنند چه قبول نکنند! چه رئیس جمهور کرزی به فکر حل این بحران طی دو سالی باقیمانده بیفتد چه مانند ده سال گذشته به همین روند ادامه دهد!

دوران حکومت حامد کرزی نیز رو به اتمام است و شخص دیگری جایگزین وی خواهد شد، اما آیا او متوجه این بحران خواهد گردید یا نه؟ آیا این احتمال وجود دارد که رئیس جمهور آینده کمی مستقل تر از غرب تصمیم بگیرد و کشور را از این وابستگی محض نجات بخشد؟ آیا می توان به افغانستانی آزاد و پیشرفته امید داشت؟

این سوالاتی که تنها گذر زمان پاسخگوی آن خواهد بود.

یک گروه ۲۰ نفری از دخترانی که در بخش تکنالوجی معلوماتی دوره ای آموزشی را در کشور هند گذرانده بودند، از سوی وزارت زنان کشور مورد تقدیر قرار گرفتند.

این گروه ۲۰ نفری که ۲۰ روز در کشور هند، آموزشهایی را در راستای تکنولوجی معلوماتی دیده اند؛ ‌در یکی ازآکادمی ها در کشور به نام سیسکو، آموزش فرا گرفته اند.

امیر زی سنگین دریک مراسم مشترک با مقامات وزارت امور زنان، ضمن تقدیر از این شاگردان، خاطرنشان ساخت؛ وزارت مخابرات و تکنالوجی معلوماتی، از سال ۲۰۰۲ بدین سو با همکاری اداره انکشافی سازمان ملل متحد، ۸ آکادمی سیسکو را در نقاط مختلف کشور ایجاد کرده که تا حال به تعداد ۳۶۰۰ نفر از این مراکز در بخش تکنالوجی معلوماتی فارغ شده اند.

به گزارش جمهور: وی افزود؛ این مراکز در دانشگاههای ولایاتی چون هرات ، مزار شریف ، خوست و ۵ آکادمی دیگر در شهر کابل، در حال حاضر فعالیت دارند و که یکی از این آکادمی ها در چوکات وزارت امور زنان فعالیت میکند؛ بگفته ی وی این مراکز تا به حال ۳۶۰۰ فارغ داشته که از این میان ‌۵۰۰ عضو آن دختر می باشد.

آقای سنگین تصریح کرد: زمانی در کشور تکنالوجی رشد میکند، که ما توجه کاملی به ظرفیت ها داشته با شیم؛ زیرا بدون داشتن ظرفیت قوای بشری، نمی توان تکنالوجی معلوماتی را عملی نمود و آن را در بخش هایی چون تجارت، ‌فعالیت های اقتصادی و حکومت داری مورد استفاده قرار داد.

به گفته وی؛ ‌درکناراین آکادمی ها، ‌انستیتوت تکنالوجی معلوماتی درسطح لیسانس آموزشهایی را به متقاضیان می دهد که تا حال طی دو دوره، به تعداد ۱۰۴ انجنیر فارغ داشته است.
وی ضمن تشکر از مقامات هندی در رابطه با این برنامه ی ۲۰ روزه گفت؛ در حال حاضر صدها جوان افغانستانی در دانشگاه های کشور هندوستان مشغول فراگیری تحصیلات عالی هستند و ما به نمایندگی از حکومت افغانستان خواهان این هستیم تا زمینه ی آموزش برای دیگر دختران افغانستانی نیز در این کشور فراهم گردد.

حسن بانو غضنفر وزیر امور زنان کشور خاطر نشان ساخت که توانمند سازی زنان از مسوولیت های اساسی این وزارت بوده و این نهاد تلاش میکند تا زمینه رشد زنان را در عرصه های مختلف فراهم کند.

بالون هوایی در آسمان باعث ترس باشندگان تاجیکستان در مناطق سرحدی با افغانستان گردیده است.
طوریکه رسانه های محلی خبر دادند، باشندگان یک عده مناطق ولایت ختلان در جنوب تاجکستان، با دیدن بالون معلق در آسمان بالای ناحیه سرحد، به دعاخوانی پرداختند و آن را پیام از آسمان ها فکر کردند.

به گزارش فارسی رو: یکی از باشندگان محلی خبر داد: مردم ترسیدند و با دیدن بالون، دعا خوانی آغاز نمودند. عده بالون را ماهی آسمانی عظیم الجثه فکر کردند. عده ای میگویند که این شی به کره بزرگ شباهت دارد.

در عین حال مقامات اداره نیروهای سر حدی تاجکستان گفته اند: این دستگاه هوایی از سر حد تاجکستان عبور نکرده و در خاک افغانستان باقی ماند. اما مقامات نظامی تاجیکستان گفته اند که این احتمال وجود دارد که نیروهای سر حدی افغانستان استفاده از بالون هوایی برای حفاظت سر حد با تاجکستان را آغاز نموده اند.

این در حالی است که قبلاً خبر داده شده بود که قاچاقچیان افغانستانی از دلتا پلان ها برای انتقال مواد مخدر به خاک تاجیکستان استفاده میکنند.

مسوولین اداره محیط زیست از آلوده شدن آب های زیرزمینی ، کمبود آب آشامیدنی و از بین رفتن ذخایر آبی کشور در آینده ای نزدیک، ابراز نگرانی نموده اند.

غلام محمد ملکیار معین مسلکی اداره محیط زیست، درسیمنار یک روز آب و محیط زیست که از سوی دانشگاه آزاد اسلامی ایران برگزار شده بود، گفت: آب های کشور در چند سال اخیر، بسیار ازآلودگی متاثر شده و خطر کمبود و قطع آب در آینده وجود دارد.

ملکیار افزود: آلوده شدن آب های زیرزمینی و سطحی، ذوب شدن برف های دایمی و کمبود و حتی قطع آب های کشور، از جمله نگرانی های این اداره می باشد .

فرهنگ، دانش، فن آوری و مدیریت سالم امکان اندیشه پایدار برای توسعه حفظ محیط زیست و مدیریت درست آب می باشد.این موضوعات درهمایشی که نمایندگی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کابل برگزار کرده بود از سوی اساتید این دانشگاه مطرح شد.

احساس در پرتگاه بودن که دستا ورد خود انسان است، روزانه جان بسیاری بر اثر نبود آب بهداشتی وعدم دسترسی به محیط زیست سالم گرفته می شود.

اداره شهرداری می گوید: برای از بین بردن آلودگی اقداماتی را انجام داده است و امید واری دارند تا سال 1394 پانزده در صد آلودگی کاهش یابد.

با این حال هیچ کدام از مقامات به نگاه توسعوی پایداربه منابع آبی و محیط زیست اشاره نکرده است، نگاهی که آیندگان را در برابر کمبود آب بیمه خواهد کرد.

بگفته این اساتید لازم است افغانستان توجه ویژه ای در عرصه دانشگاهی به محیط زیست داشته باشد.

وی همچنین اظهار داشت : این نگرانی نیز وجود دارد که ذخایر آبی کشور را ما به علت استفاده بی رویه و ناسالم تا چند سال آینده از دست خواهیم داد.

این مقام اداره محیط زیست تصریح نمود که آب های زیر زمینی در شهرهای بزرگ کشور بخصوص کابل، تا حدود ۱۵ الی ۲۰ متر آلوده شده که این مساله نگرانی جدی را به میان آورده است.

ملکیار همچنین اضافه نمود اگر به مساله آلودگی آب در شهر کابل توجهی صورت نگیرد تا ۵ سال آینده شهر کابل فاقد آب های زیرزمینی سالم خواهد بود.

اخیرآ شماری از محصلین افغانستان در مسکو از وضع خراب زندگی شان شکایت نموده خواهان همکاری وزارت تحصیلات عالی افغانستان در حل مشکلاتشان شده اند.

به گزارش فارسی رو: محصلین دانشگاه دولتی دوستی خلق های مسکو در گفتگو با رسانه های افغانستان زندگی افغانستانیهایی را که در این موسسه مصروف تحصیل می باشند مختلف توصیف نموده اند. بگفته آنان در حالیکه بخشی از افغانستانیها در رفاه و آسایش کامل به سر می برند، اما بخشی دیگر، دچار کمبودهای زیادی هستند.

فراهم کردن کتاب های درسی به زبان های ملی افغانستان، همکاری مسوولین با محصلین برای حل مشکلات شان و توجه در پرداخت مدد معاش آنها در جمله مهمترین خواسته ها ی شان مطرح گردیده است.

دانشگاه دوستی خلق ها مسکو از لحاظ حضور محصلین افغانستانی جایگاه اول را در بین مووسسات تحصیلات عالی روسیه به خود اختصاص داده است. در حال حاضر در این دانشگاه بیش از 120 محصل افغان درس می خوانند.

یک سیاره دارای قابلیت سکونت بالقوه دراطراف سیاره گلیزه 163 در فاصله 501 سال نوری کشف شده است.

طبق گزارش ستاره شناسان رصدخانه گرونوبل فرانسه در نشست مجمع عمومی اتحادیه بین‌المللی نجوم، این سیاره حدود هفت برابر از زمین بزرگ‌تر بوده و در نزدیکی لبه داخلی منطقه قابل سکونت سیاره میزبان خود قرار دارد.

این سیاره بسته به ترکیبات و میزان عایق بودن جو آن، می‌تواند از قابلیت حیات برخوردار باشد.

محققان این سیاره را با جست‌وجو در میان لرزش‌های سیاره میزبان آن توسط تلسکوپی در شیلی شناسایی کردند. طبق محاسبه آنها سیاره Gl 163c به نسبت زمین بین 30 تا 40 برابر انرژی بیشتری از خورشید خود دریافت می‌کند.

از آن جا که شعاع سیاره، ناشناخته باقی مانده، هنوز مشخص نیست که ترکیبات سازنده آن چه بوده؛ اما به تصور دانشمندان از ترکیبی از سنگ و آب برخوردار است.

ستاره گلیزه 163 یک ستاره کوتوله سرخ بوده که از خورشید کوچک‌تر و کم نورتر است و حداقل دو سیاره در اطراف خود دارد.

نزدیک‌ترین سیاره به ستاره میزبان Gl 163b نام داشته که 11 برابر جرم زمین بوده و دور کامل آن تنها 8.6 روز طول می‌کشد.

این در حالیست که Gl 163c با هفت برابر جرم زمین از دوره مداری 25.6 روزه برخوردار است.

همچنین امکان وجود یک سیاره سوم نیز وجود داشته که 25 برابر زمین و در فاصله بسیار دورتری بوده و دوره مداری آن 669 روز است.

جست‌وجو برای سیارات قابل سکونت در اطراف ستارگان کوتوله سرخ می‌تواند مسیر سریع‌تری را برای شناسایی سیارات شبیه به زمین فراهم کند.

سیارات کوتوله سرخ بسیار رایج بوده و 80 درصد ستارگان در نزدیکی منظومه شمسی را به خود اختصاص داده‌اند. از این رو فرصت خوبی برای شناسایی جهان‌هایی به اندازه زمین در اطراف آنها در فاصله 75 سال نوری از زمین برای فضاپیمای کپلر وجود دارد.

در حالی که ۴ سال از ریاست جمهوری اوباما می گذرد وی همچنان از عملی کردن بخش اعظم وعده های فریبنده خود ناتوان است.

عملی نشدن بسیاری از وعده های انتخاباتی "باراک اوباما" با وجود گذشت ۴ سال از ریاست جمهوری وی نشان می دهد این وعده ها شعارهایی با هدف جلب آرا بیشتر بوده و یا اراده ای برای انجام آنها وجود نداشته است.

طبق برآوردهایی که انجام شده شمار وعده های انتخاباتی نامزد دموکراتها در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۸ آمریکا بالغ بر ۵۰۸ مورد می شود. اینها وعده هایی بود که با شعار ایجاد تغییر و امیدوار کردن شهروندان خسته از جنگ و فقر آمریکا از سوی ستاد انتخاباتی "باراک اوباما" داده شد.

با این حال در ۴ سال اخیر بسیاری از رای دهندگان به اوباما به دلیل این که بخش اعظم وعده های انتخاباتی اش جامه عمل نپوشیده است، از وی رویگردان شده اند. سرویس اینترنتی PolitiFact در پژوهشی که در همین رابطه انجام داده اعلام کرده است، اوباما تنها به ۳۷ درصد از شعارهای انتخاباتی اش پایبند بوده و در باقی موارد از عملی کردن این شعارها طفره رفته و یا آن را به آینده ای نامعلوم موکول کرده است.

این در حالی است که وی در ۱۶ درصد موارد نه تنها به تعهداتش وفادار نبوده، بلکه کاملا برخلاف شعارهای خود عمل کرده است. هر چند از برخی عوامل مانند مخالفت جمهوریخواهان کنگره به عنوان موانع بیرونی دولت اوباما در این راستا یاد می شود اما در واقع رویکردها و سیاستهای وی را می توان علت اصلی ناکامی هایش در این چهار سال به شمار آورد.

مقامات دولت اوباما در اشاره به موفقیتهای خود از پایان دادن به حضور نظامیان آمریکایی در عراق که به اعتقاد آنان میراث شوم دولت "جرج دبلیو. بوش" به شمار می رود و نیز کشته شدن "اسامه بن لادن" رهبر القاعده در حمله نظامیان آمریکایی به حومه اسلام آباد یاد می کنند.

با این حال برای بسیاری از تحلیلگران و منتقدان با پرداختن به شکستهای فاحش دولت اوباما، این اقدامات را در مقابل ناکامی ها و یا وعده های عملی نشده وی ناچیز می دانند. از آن جمله فعالیت زندان "گوانتانامو" است که قرار بود در نخستین سال ریاست جمهوری اوباما تعطیل شود.

نامزد دمکراتها در انتخابات ۲۰۰۸ وعده داد این زندان مخوف را که محل نگهداری از مظنونین حملات تروریستی در خلیج گوانتانامو در سواحل کوبا است، ظرف یک سال تعطیل کند، وعده ای که گذشت زمان دروغین بودن آن را به اثبات رساند.

اوباما نه تنها در جلب نظر کشورهای اروپایی برای نگهداری زندانیان این زندان بدنام و قانع کردن مخالفان جمهوریخواه خود در کنگره برای بستن آن ناموفق بود، بلکه نتوانست دوستان آمریکا در سراسر جهان را برای پذیرفتن زندانیان آزاد شده در کشورشان راضی کند.

به این ترتیب در سال ۲۰۱۲ و با وجود گذشت چهارسال از ورود اوباما به کاخ سفید همچنان شاهد فعالیت مخوف ترین زندان جهان با ۱۶۹ زندانی در گوانتانامو هستیم و از تغییری که چهل و چهارمین رئیس جمهوری آمریکا وعده داده، خبری نیست.

مراسم گرامیداشت سالروز پیروزی روسها بر لشکر "ناپلئون بناپارت" با حضور "ولادیمیر پوتین" در ۱۲۰ کیلومتری مسکو برگزار شد.

به گزارش شبکه تی آر تی ترکیه، "ولادیمیر پوتین" رئیس جمهوری روسیه امروز سه شنبه در مراسم ویژه ای که به مناسبت پیروزی روسها بر لشکر ناپلئون بناپارت در منطقه مسکوا واقع در ۱۲۰ کیلومتری پایتخت روسیه برگزار شد، شرکت کرد.

در این مراسم بخشی از نبرد موسوم به "برودینو" که طی آن لشکر ناپلئون اول شکست خورده و ناچار به عقب نشینی از خاک روسیه شدند، بازسازی شد.

در همین حال پوتین طی سخنانی ضمن تاریخی خواندن این نبرد که به شکست رویای امپراتوری فرانسوی ها انجامید، از سربازان روس که با رشادت و فداکاری حافظ سرزمینشان بودند، قدردانی کرد.

هر چند در جنگ برودین بیش از ۱۰ هزار سرباز روس کشته شدند و مسکو به اشغال ارتش ناپلئون درآمد، اما استراتژی زمین سوخته و شهر ویران و خالی از سکنه مسکو در اوج سرمای روسیه، فرانسوی ها را وادار به قبول شکست وعقب نشینی کرد.

سر اسقف کلیسای ارتدوکس بیت المقدس اقدام صهیونیست‌های افراطی در به آتش کشیدن عبادتگاه لطرون واقع در غرب شهر قدس را محکوم کرد و آن را اقدامی خطرناک و جنایی توصیف کرد.

«عطا‌الله حنا» تاکید کرد که اقدام یهودیان افراطی در به آتش کشیدن عبادتگاه لطرون در غرب شهر قدس اقدامی جنایتکارانه و خطرناک است و کسانی که این عمل را مرتکب شده‌اند انسانیت خود را از دست داده و افراطی‌گری و تنفر چشمان آنها را کور کرده است.

وی افزود: کسانی که این عمل را انجام داده‌اند، یهودیان افراطی هستند که نمی‌خواهند آثار مسیحی و اسلامی را ببینند، آنها فقط زبان خشونت و تنفر را می‌فهمند بنابراین هر انسان عاقلی باید این عمل را محکوم کند.

وی تصریح کرد که تجاوز به دیر لطرون در ادامه مجموعه جنایت‌های آنها علیه مقدسات اسلامی و مسیحی و در راستای نقض آزادی‌های عبادی است.

دیر لطرون توسط کلیسای کاتولیک اداره می‌شود و این دیر ویژه راهبان است که دروازه آن به روی همه افرادی که قصد عبادت در آن دارند، باز است.

حنا در ادامه تاکید کرد که کلیسای کاتولیک مامور پیگیری این اقدام جنایتکارانه است زیرا تجاوزات علیه مساجد، کلیساها و دیرها به طور روزانه ادامه دارد.

تعدادی از صهیونیست‌های افراطی صبح امروز یک دیر واقع در منطقه لطرون در غرب شهر قدس اشغالی را به آتش کشیده و شعارهایی علیه مسیحیان و حضرت عیسی مسیح (ع) بر روی دیوارهای آن نوشتند.