ولسوالی جاغوری در توجه به آموزش و پرورش شهره است.

رخت سفیدی را به نشانه کفن برتنش کردند، او را بردند به یک میدان فوتبال، خلقی گرد هم آمدند. روحانی، دستور را خواند و یک پلیس که از اهالی همان محل بود، جلو آمد و دختر را که ۱۵ یا هم ۱۷ سال دارد، ۸۰ ضربه شلاق زد.

این روایتی است که پخش آن در فضای اجتماعی و انترنت، واکنش گسترده و بحث های جدی را به دنبال داشت.

این کار در ولسوالی جاغوری یکی از ولسوالی های غزنی رخ داده است.

ظفر شریف ولسوال جاغوری در روز نخست، وقوع چنین رخدادی را انکار کرد. اما فردای آن روز در یک تماس تلفنی چنین گفت: داستان به گونه ای که در رسانه ها بازتاب یافته است، نبوده. این دختر دره (حد شرعی) زده نشده کفن پوشانیده نشده و در ملاء عام شلاق زده نشده. بلکه متنفذان محل، خواسته اند دختری را که هنجارهای اجتماعی را زیاد رعایت نمی کرده، تنبیه کنند.

آقای شریف افزود: ما پیگیر ماجرا هستیم هیات به محل رفته است دختر را با خود به شفاخانه خواهند آورد تا ببینیم اصل ماجرا چه بوده.

از اظهارات آقای شریف بر می آید که شماری از متنفذان محل و عده ای از روحانیون، دختری را که در قوانین بین المللی و نیز قانون افغانستان کودک است، شلاق زده اند. حالا چه کفن بر او پوشانیده باشند یا نه.

جرم این دختر در دادگاه صحرایی محل، رابطه نا مشروع اعلام شده اما پسری که او نیز به جرم مشابهی متهم است، ظاهرا با دادن هشتاد هزار افغانی جریمه نقدی، تن از شلاق حاکمان شرع در محل رهانیده است.

کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان نیز پس ار فرستادن هیاتی به محل، با انتشار اعلامیه ای چنین کاری را محاکمه صحرایی خوانده و آن را محکوم کرده است.

در اعلامیه ای کمیسیون حقوق بشر سن این دختر ۱۵ سال ذکر شده است.

از قضا خانم سیما سمر که در ده سال گذشته رئیس کمیسیون حقوق بشر افغانستان بوده است، از همین ولسوالی است و در سالهای گذشته هزاران دختر از این ولسوالی به دانشگاه‌ها راه یافته و خانواده های آنان این اجازه را به دختران شان داده اند که سالهای تحصیل را به دور از خانواده در خوابگاه های دانشگاه ها درکابل، هرات و یا مزار شریف سپری کنند.

در ولایت غزنی که شماری از مناطق آن نا امن است، ولسوالی جاغوری در توجه به آموزش و پرورش شهره بوده است.

حتی در سالهای تسلط طالبان که تحصیل دختران ممنوع بود، اهالی جاغوری، به طالبان رشوه می دادند تا مانع تحصیل دختران نشوند آنها خانه های شخصی، مساجد و تکیه خانه ها را به مدرسه های دخترانه بدل کرده بودند و از طریق جمع آوری پول و ایجاد صندوق های حمایت از آموزش در میان کارگران محل در عربستان سعودی، ایران و استرالیا، هزینه پرداخت حقوق صدها معلم را در سالهای جنگ و دوران طالبان تامین می کردند.

بسیاری از دخترانی که در سالهای گذشته در دانشگاه ها تحصیل کرده اند، دوباره به محل باز گشته و مشغول کار شده اند، معلم، پرستار، پزشک شده اند و یا هم به کار های دیگر مشغول اند.

این منطقه همچنین از طریق نصب سیستم سولار(سلول های خورشیدی) و یا هم از طریق نصب موتورهای تولید برق کوچک در رودخانه، برق دارند و تقریبا روی هر بامی می شود یک دیش آنتن ماهواره ای دید.

برای کسی که چنین تصویری از گذشته جاغوری دارد، در وهله اول باور کردن این خبر که دختری را در ملا عام شلاق بزنند، دشواراست و ظفر شریف ولسوال تحصیل کرده جاغوری که خود نیز اهل همین ولسوالی است، سعی دارد، چنین خبری پخش نشود تا تصویر این مدینه فاضله کوچک، لکه ای برندارد.

اما آنچه اتفاق افتاده، انکار نا پذیر است و آنچه هم سبب بروز بحث هایی در فضای مجازی شده همین است که آیا جاغوری با این همه تاکید بر آموزش و پرورش، امنیت نسبی که داشته، شمار زیادی تحصیل کرده پسر و دختر، شمار زیادی ماهواره و رسانه ای که در این محل قابل در یافت است، هیچ گامی به جلو بر نداشته است؟ و فرقی با مناطقی که در سالهای گذشته مجال باز بودن مدارس را نداشته و هیچگاهی از فشار سنگین جنگ و خشونت و سلطه طالبان رهایی نداشته است، ندارد؟

اتفاقی شبیه آنچه در جاغوری رخ داد در گوشه و کنار افغانستان زیاد پیدا می شود اما این اتفاق باید زنگ خطر را به صدا درآورد.

بینی بریده عایشه

وقتی مقام های محلی هرات کنسرت شفیق مرید آوازخوان جوان و پرآوازه را با اشاره یک روحانی لغو می کنند، وقتی در مزار شریف گروهی از تظاهر کنندگان علیه آتش زدن قرآن توسط یک کشیش آمریکایی دوازه نفر از جمله هشت خارجی را می کشند و عده ای را سر می برند.

وقتی در شانزدهم سپتامبر همین امسال شماری از دانشجویان کابل در اعتراض به فیلم توهین آمیز "بیگناهی مسلمانان" شعار مرگ بر دموکراسی سر می دهند و یکی از سازماندهندگان تظاهرات می گوید که افغانستان باید روابط خود را با آمریکا قطع کند و علیه آمریکا و هم پیمانانش امت اسلامی تشکل بدهد و اعلام جهاد کند و تا زمانی که آمریکا هم مانند شوروی سابق از نقشه جهان محو نشده، این جهاد ادامه یابد.

وقتی دختر هنرپیشه ای در کابل کشته می شود و پلیس به جای یافتن قاتل می گوید که "جالب این است که این دختر و دو تن از همکارانش که آنها هم دختر بوده اند با هم در یک خانه زندگی می کردند بدون مرد و بدون خانواده"، سوال ها در مورد آینده افغانستان و گفته های زلمی رسول وزیر خارجه این کشور که در اجلاس شیکاگو گفته بود، دهه آینده در افغانستان دهه تحول است خیلی جدی تر می شود.

حالا اگر تصاویر، بینی بریده عایشه، دختری که چاپ عکس او در روی جلد مجله تایم جهان را تکان داد و تصویر سحر گل دختری که از زیر زمین خانه شوهرش در ولایت شمالی بغلان بیرون آورده شد و آثار شکنجه ای که او بر صورت و بدنش داشت همه را شوکه کرد را نیز در کنار تصاویر جاغوری، هرات، مزار شریف و دانشجویان معترض دانشگاه کابل قرار دهیم، چه افغانستانی در نظر ما مجسم خواهد شد؟ و چقدر این افغانستان، از افغانستان به رهبری ملا عمردر یازده سال گذشته فاصله دارد؟

این اتفاق ها در افغانستان تحت کنترل دولت افغانستان و متحدان بین المللی اش رخ داده است نه در آن بخش هایی از افغانستان که یا تحت کنترل طالبان است و یا هم هر از گاهی دست به دست می شوند و نا امن هستند.

طالبان غیر مسلح

دولت در برخورد با عاملان وقایعی که در بالا ذکر شد، جدی نبوده است، اپوزیسیون دولت هم هیچگاهی نشان نداده است که حقوق شهروندی افغانها برایشان مهم است.

اپوزیسیون دولت اگر در مواردی اعتراضی هم داشته اند، به تغییر و تبدیل اعضای کابینه بوده و یا هم رئیس این یا آن کمیسیون و یا والی فلان ولایت.

ناتو با این اطمینان برای ترک افغانستان آماده می شود که دیگر طالبان به عنوان یک نیروی سیاسی قادر نیستند به افغانستان بازگردند.

حتی اگر چنین چیزی درست باشد. چه کسی می تواند حقوق اولیه دختران ۱۵ ساله را ضمانت کند و جلو محاکم صحرایی و خشونت های سازمان یافته علیه زنان، کودکان، اقلیت های و اقشار آسیب پذیر جامعه افغانستان را بگیرند؟

تجربه ده سال گذشته نشان می دهد که اگر افغانها خود برای این بخش از مشکلات جامعه خود، حرکتی نکنند، تلاشهای نهاد های بین المللی و کشور های دیگر راه به جایی نخواهد برد.

چون ناتو قانونا حق دارد فقط با طالبان مسلح بجنگد، آیا در افغانستان برای طالبان غیر مسلح نیز فکری شده است؟

یک گروه اسلامگرای افغان مسئولیت سازماندهی حمله انتحاری در جاده فرودگاه کابل را برعهده گرفته است.

در نتیجه یک انفجار انتحاری در کابل، پایتخت افغانستان، دست کم سیزده سرنشین یک مینی بوس کشته شده اند.

این انفجار در جاده پر رفت و آمد فرودگاه کابل صورت گرفت و گفته می شود که مینی بوس حامل گروهی از کارکنان یک شرکت خارجی بوده است.

منابع پلیس کابل کشته شدگان را نه شهروند خارجی و سه شهروند افغان گزارش کرده اند.

رویترز به نقل از حزب اسلامی افغانستان گزارش کرده که این حزب مسئولیت حمله را پذیرفته و گفته که دلیل حمله، اعتراض به تولید یک فیلم توهین آمیز علیه پیامبر اسلام در آمریکا بوده است.

بنا به گفته سخنگوی حزب اسلامی افغانستان، عامل انفجار زنی بوده که جلیقه انفجاری پوشید و آن را "در پاسخ به فیلم ضد اسلامی" منفجر کرد.

منظور از "فیلم ضد اسلامی" فیلم بی گناهی مسلمانان است که در آن، پیامبر اسلام فردی ساده لوح و تشنه قدرت تصویر شده است.

فیلم "بی‌گناهی مسلمانان" که باعث اعتراضات گاه خونین در تعدادی از کشورهای اسلامی شده و در چند مورد، تلفاتی هم برجای گذاشته است.

معترضان در برخی از کشورها، دولت ایالات متحده را در مورد تهیه و انتشار بخش هایی از این فیلم مسئول دانسته و سفارت و مراکز آمریکایی را هدف حمله قرار داده اند.

در روزهای اخیر، افغانستان نیز شاهد تظاهرات اعتراضی گاه خشونت آمیز علیه این فیلم بوده است.

مقامات آمریکایی محتوای فیلم را منزجر کننده خوانده و آن را محکوم کرده اند اما قوانین ایالات متحده در مورد آزادی بیان، اجازه جلوگیری از انتشار این قبیل مطالب را به دولت نمی دهد.

رامنی در یک نشست مطبوعاتی، سعی کرد صحبت‌های خود در یک جمع خصوصی را توضیح دهد.

ویدیویی از یک سخنرانی میت رامنی، نامزد جمهوری‌خواهان آمریکا منتشر شده، که در آن رای دهندگان به باراک اوباما را تحقیر می‌کند.

این ویدیو به صورت مخفیانه تهیه شده و در آن آقای رامنی می گوید ۴۷ درصد از مردم آمریکا که به باراک اوباما رای می دهند، مالیات بردرآمد نمی پردازند و هیچ وقت به او [رامنی] رای نخواهند داد.

او ادامه داده: "من هیچوقت آنها را نمی توانم متقاعد کنم که مسئولیت زندگی خود را بپردازند و مراقب زندگیشان باشند."

فراد مورد اشاره آقای رامنی کسانی هستند که به خاطر درآمد کمتر، مالیات بردرآمد به آنها تعلق نمی گیرد.

بعد از گذشت چند ساعت از قرار گرفتن این ویدیو در سایت "مادر جونز"، انتقادها از آقای رامنی بالا گرفت تا جایی که او دوشنبه شب یک نشست مطبوعاتی تشکیل داد و درباره صحبت هایش توضیح داد.

آقای رامنی تکذیب نکرد که این جملات را به زبان آورده اما گفت که کلمات درستی را انتخاب نکرده است.

گروه تبلیغاتی آقای رامنی که او را برای رسیدن به کاخ سفید کمک می کند هم در بیانیه ای گفته که آقای رامنی "می خواهد به همه آمریکایی‌هایی که در اقتصاد دوره اوباما دست و پا می‌زنند، کمک کند."

آقای رامنی که از مدیران موفق و پولساز در آمریکاست، بارها مورد انتقاد قرار گرفته که در جمع‌های خصوصی سخنانی را به زبان می راند که در مجامع عمومی از آنها حرفی نمی زند.

در نشست مطبوعاتی دوشنبه شب، آقای رامنی با این سوال مواجه شد که آیا او واقعا چیزهایی را که به مردم می گوید همان اعتقادات واقعی او هستند یا نه. پاسخ نامزد جمهوری خواهان به این سوال این بود که "این همان پیامی است که همیشه در جمع به مردم می دهم."

گروه تبلیغاتی باراک اوباما، که رئیس جمهوری آمریکا را برای انتخاب دوباره در انتخابات پیش رو کمک می کنند، خیلی زود از این ویدیو، استفاده کردند.

مدیر انتخاباتی باراک اوباما در بیانیه ای، آورده که: "وقتی کسی با توهین نیمی از مردم آمریکا را از خود می راند، سخت می تواند به عنوان رئیس جمهوری آمریکا انجام وظیفه کند."

ادم بروکز، از خبرنگاران بی بی سی در واشنگتن می گوید که این ویدیو، می تواند دلیلی باشد بر این مدعای رقبای آقای رامنی که او برج عاج نشین است.

'هر چیزی که شما بگویید'

گفته می شود این ویدیو از سخنرانی آقای رامنی در ماه مارس تهیه شده، زمانی که آقای رامنی به عنوان نامزد احتمالی جمهوری‌خواهان نامش مطرح شده بود.

وب سایت مادر جونز، که روزنامه نگاری تحقیقی انجام می دهد، این ویدیو را روی اینترنت قرار داده است.

به گفته این وب سایت در این ویدیو، آقای رامنی در جمعی سخنرانی می کند که از حامیان او هستند و برای جمع کردن پول برای تبلیغات او دور هم جمع شده بودند.

بخش های مختلفی از این سخنرانی آقای رامنی در این وب سایت قرار گرفته و آن طور که یکی از سردبیران این وب سایت می گوید، بناست روز سه شنبه هم بخش های دیگری از این سخنرانی منتشر شود.

در بخشی از این سخنرانی که روز دوشنبه مورد توجه رسانه های آمریکا قرار گرفته، آقای رامنی گفته: "۴۷ درصد از مردم با او هستند. کسانی که وابسته به دولت هستند. کسانی که فکر می کنند قربانی هستند. کسانی که فکر می کنند دولت وظیفه دارد از آنها محافظت کنند. کسانی که فکر می کنند باید دولت آنها را بیمه کنند، به آنها غذا بدهد، مسکن بدهد و هر چیز دیگری که شما بگویید."

در بخش دیگری از سخنانش، آقای رامنی درباره رای‌دهندگان غیرحزبی که در دوره قبل به آقای اوباما رای دادند، می گوید: "آنها چون به او [اوباما] رای دادند، دوست ندارند بشنوند که اشتباه کرده اند و او [اوباما] آدم بدی است و کارهای بدی کرده و فاسد است."

او ادامه داده که به جای این دسته از رای دهندگان غیرحزبی باید به دنبال جذب کردن رای کسانی بود که فکر می کنند در دوره گذشته درست رای دادند اما باراک اوباما انتخاب درستی نبوده است.

همچنین از روز دوشنبه، گروه انتخاباتی میت رامنی، شیوه دیگری برای تبلیغ او برگزیده است.

در این شیوه جدید، بیشتر از برنامه های او برای اداره کشور صحبت می شود.

پیش از این، تبلیغات آقای رامنی بیشتر بر انتقاد از سیاست های اقتصادی آقای اوباما استوار بود.

انتخابات آمریکا کمتر از دو ماه دیگر انجام می شود و آن طور که ناظران می گویند، اتفاق هایی این چنین می تواند کار را برای نامزدها سخت کند.

رهبر حزب‌الله لبنان خواستار برگزاری یک هفته اعتراض در کشورهای اسلامی شد