ريگســـــــار

ایساف می گوید غیر نظامیان افغان اشتباها هدف حمله قرار گرفته اند.

مقام های محلی می گویند که حداقل هشت زن در حمله هوایی ناتو در استان شرقی لغمان در این کشور کشته شده اند.

ناتو اذعان کرده است که از پنج تا هشت نفر به هنگام هدف گیری شورشیان کشته شده اند و مراتب همدردی خود را ابراز داشت.

حامد کرزی رئیس جمهوری افغانستان مرگ غیرنظامیان را "قویا محکوم" کرد و مقام ها را برای تحقیق به محل اعزام کرد.

پیشتر در روز یکشنبه چهار سرباز آمریکایی نیروهای ناتو در حمله یک فرد که مظنون به عضویت در نیروی پلیس افغانستان است کشته شدند.

با این حمله در ولایت زابل، شمار کشته های ناتو در سال جاری "در حمله خودی ها" به ۵۱ نفر می رسد و یک روز پس از آن روی می دهد که دو سرباز بریتانیایی در ایستگاهی بازرسی در هلمند توسط مردی که اونیفورم پلیس را به تن داشت کشته شدند.

'جمع آوری هیزم'

مقام های محلی در ناحیه دورافتاده لغمان به بی بی سی گفتند که در حادثه یکشنبه، حداقل هشت زن جانشان را از دست داده اند و همزمان گلزار سنگروال عضو شورای ولایتی گفت که نه نفر کشته شده اند.

آدام ووجاک سخنگوی ایساف گفت که ممکن است بین پنج تا هشت غیرنظامی کشته شده باشند و گفت تحقیقاتی در جریان است.

او به بی بی سی گفت که گروهی شامل حدود ۴۵ شورشی توسط یک یگان ایساف هدف گرفته و بسیاری از آنها کشته شدند.

او گفت: "متاسفانه ما از احتمال کشته شدن غیرنظامیان در نتیجه حمله ایساف آگاه شده ایم، که شمار آنها بین پنج تا هشت نفر است."

"ایساف عمیق ترین مراتب همدردی خود را در ارتباط با این مصیبت، با محله و اعضای خانواده های آسیب دیدگان و همچنین مردم افغانستان ابراز می کند."

گزارش می شود که حداقل هفت زن نیز زخمی شده اند. لطیف قیومی مدیر بهداشت ولایتی گفت که بعضی از زخمی ها دخترانی ده ساله هستند.

دفتر والی لغمان گفت که شماری از غیرنظامیان برای جمع آوری هیزم و دانه های مغزدار به جنگلی در منطقه ای کوهستانی رفته بودند که حادثه روی داد.

به گفته خبرنگاران بی بی سی این منطقه کوهستانی پوشیده از درختان دور از کنترل دولت مرکزی است که آن را برای طالبان و سایر گروه های شورشی جذاب می کند.

مساله مرگ غیرنظامیان در حملات نیروهای بین المللی باعث تنش میان آمریکا و آقای کرزی شده است.

آقای کرزی در بیانیه ای "اندوه" خود را از حادثه بیان داشت و گفت که او "قویا حملات نیروهای ناتو که به مرگ هشت زن منجر شده را محکوم می کند."

سرحدی زواک، سخنگوی والی لغمان، نیز تائید می کند که نیروهای ناتو به دنبال افراد مسلح شورشی بودند که این غیرنظامیان را با آنها اشتباه گرفتند و به آنها حمله کردند.

آقای زواک افزود که مقامهای ولایتی تحقیقات را آغاز کرده تا ببینند که در بین قربانیان این حادثه شورشیان هم هستند یا نه.

او همچنین گفت که این عملیات از سوی نیروهای بین المللی بدون هماهنگی مقام های محلی اجرا شده است.

این در حالی است که ناتو هفته گذشته از کاهش تلفات غیرنظامیان در جریان عملیات ناتو خبر داده بود.

براساس گزارش ناتو، در ۹ ماه امسال، تلفات غیر نظامیان ۵۳ در صد نسبت به زمان مشابه در سال گذشته، کاهش یافته است.

آیا می دانستید که یک دقیقه راه رفتن 1.5 تا 2 دقیقه بر طول عمر شما می افزاید؟  افرادی که مرتبا پیاده روی می کنند عمری طولانی تر، وزنی کمتر و فشار خون پایین تری دارند و از نظر سلامت فیزیکی در شرایط بهتری به سر می برند.

اگر می خواهید بیشتر  و بهتر پیاده روی کنید، از یک گام شمار استفاده کنید. تحقیقات نشان داده است که این اقدام ساده میزان فعالیت فیزیکی افراد را تا 2100 قدم در روز افزایش می دهد.

تیم ملی موی تای افغانستان با به دست اوردن ۲ مدال برنز از رقابتهای موی تای قهرمانی جهان دیروز به کشور برگشتند.
مدال های برنز این رقابتها را اسلام الدین و جعفر حسینی هرکدام با ۲ پیروزی و یک شکست به نام افغانستان ثبت کرده اند.
از سوی دیگر شمار زیادی از ورزشکاران برای ستایش از این مدال آوران در میدان هوایی کابل صف بسته بودند.
رقابتهای موی تای قهرمانی جهان با حضور ۸۰ کشور در روسیه برگزار شده بود.

قرار است ۱۶ تن از ورزشکاران پاورلفتنگ کشور جهت حضور در مسابقات قهرمانی پاورلفتنگ آسیا عازم کشور قزاقستان شوند.
تیم پاورلفتنگ کشور امروز (یکشنبه) کشور را به مقصد آلماتای قزاقستان ترک خواهند کرد.
به گفته مسئولین این اولین حضور بانوان کشور در رقابت های پاورلفتنگ می باشد. قرار است در این مسابقات ۵ تن از بانوان ورزشکار کشور و همچنان ۱۱ ورزشکار مرد حضور یابند.
این رقابت ها روز سه شنبه ۲۸ سنبله آغاز و اول میزان به پایان می رسد.
گفته می شود در این رقابت ها بیش از ۳۶ کشور آسیایی اشتراک می کنند.
خواجه فرید صدیقی رییس فدراسیون پاورلفتنگ در رابطه به این سفر گفت: هدف از حضوریابی تیم پاورلفتنگ، تنها حضور یافتن نمی باشد، بلکه هدف اصلی ما از حضور یافتن در این رقابت ها کسب مدال توسط تیم بانوان کشور و همچنان تیم مردان کشور می باشد.
وی افزود: از ابتدای تاسیس کمیته ملی المپیک کشور تاکنون هیچ بانوی افغانستانی نتوانسته است از مسابقات خارجی مدال طلا کسب کند، اما این وعده را به مردم کشور می دهم که از این رقابت ها، حداقل با کسب یک الی دو مدال طلا توسط بانوان به کشور بازگردیم.
وی خاطر نشان ساخت: در این رقابت ها کشور های ایران و هندوستان به دلیل مثبت بودن آزمایش های دوپینگ شان، نمی توانند در این رقابت ها حضور یابند.

درشرایط کنونی وضعیت کشور هر روز روبیشتر روبه وخامت می رود. میزان ناامنی ها و نگرانی ها از وضعیت امنیتی افزوده می شود. اندک نگاهی گذرا به مجموع رویدادها و حوادث ناگواری که در در گوشه و کنار کشور روی میدهد بخوبی نشان میدهد که این نگرانی ها وناامنی ها صوری وتوهم وبدور ازواقعیت نیستند...

نا امنی در شاهراه ها، قتل و کشتار مردم نظامی و بی گناه به بهانه های مشخص، حوادثی که با قصد و نیت ایجاد اختلاف میان مردم و اقوام افغانستان به وقوع پیوسته اند، و دیگر وقایع و حوادثی از این قبیل، مواردی هستند که نه از مختصات و ویژگی های کشور محسوب می گردد و نه برای مردم تازگی دارند، اما آنچه مایه نگرانی است، تشدید و تکرار این گونه حوادث با هدف واحد و برای ایجاد اختلاف و تحکیم فضای رعب و وحشت و تحت فشار قرار دادن روانی مردم افغانستان است.

طالبان از نیرویی شکست خورده در سالهای پس از سقوط حکومت شان، به مرور زمان به قدرت نظامی و قدرت مانور دهی شان افزوده اند، ولایت های نه چندان نزدیک به کابل زمانی شاهد حملات نامنظم طالبان و حضور آنها بودند و اکنون ولایت های نزدیک و همجوار کابل به مامن امن طالبان بدل گشته و افراد مسلح طالبان با خیال راحت به تلاشی موترها می پردازند و مسافران بی گناه را به بهانه دولتی بودن و یا هر دلیل دیگری گردن می زنند.

حال باید پرسید که چرا افغانستان ، پس ازده سال ، با وجود برخورداری از حمایت های بین المللی و نیز استقبال داخلی ، هم چنان در شرایط بحرانی بسر می برد و یا بگفته مسئول بخش هماهنگی کمک های بشری سازمان ملل ، روند اوضاع امنیتی روبه وخامت نهاده است؟ مهم اینست که این سوال تاچه اندازه بصورت جدی مطرح گردد و نیز جوابی که برای آن پیدا می شود واقع بینانه باشد. زیرا شاید تاکنون بارها و بارها چنین پرسش هایی درجاهای مختلف مطرح شده است؛ اما متاسفانه این پرسش جدی گرفته نشده است، به همین دلیل نیز پاسخ آن نیز جدی و واقع بینانه نبوده بلکه سعی گردیده بگونه ای افکار عمومی و رسانه ها را در ارتباط با آن بطور موقت قانع سازند.

تردید نمی توان داشت که نزدیک به یک دهه نیروهای بین المللی با استقرار در کشور مبارزه سختی را برضد تروریست ها و برای تامین ثبات و امنیت در افغانستان دنبال نمودند؛ طی این مدت آنان متحمل خسارات و تلفات سنگینی گردیدند. همینگونه در طی چندسال گذشته میلیادردها دالر بنام کمک برای افغانستان سرازیر گردید. گفته شده بود که با حمایت جهان و همت مردم ، افغانستان نوین در عرصه های مختلف اقتصادی ، فرهنگی ، اجتماعی ، سیاسی و.... ساخته خواهد شد.

هم چنین در جهت تحقق این اهداف جان هزاران سرباز و شهروند افغان نیز قربانی گردید. با وجود همه این مسایل واقعیت اینست که ده سال گذشته فرصت خوب و استثنایی برای استقرار نظام سیاسی مردمی، تحقق بخشیدن ارزشهای دموکراتیک، درپیش گرفتن روند عدالت و ترقی کشور، شکل گیری روحیه وفاق و همسویی ملی و ارائه تعریف روشن و قابل قبول برای همه شهروندان کشور از منافع ملی بوجود آمده بود.

ولی امروز در شرایطی قرار گرفته ایم که درست ده سال قبل درآن قرار داشتیم. برای هیچ ملت و جامعه ای مصیبت بارتر از این نیست که امید خود را نسبت به آینده از دست داده باشد. حال آنکه امروز مردم ما نسبت به آینده بسیار نگران و مضطرب به نظر می رسند.

در ریشه یابی این شرایط می توان علل و عوامل مختلفی را بر شمرد. چگونگی ساختار دولت و قدرت ، پندار و روحیه خاص که بر ذهن دولتمردان و ارگ نشینان وجود دارد یکی از عوامل اساسی این ناکامی یا تداوم بحران در کشور دانسته می شود. زیرا فقدان یک اندیشه مدیریتی قوی و ملی، عدم تعهد در اجرای قانون و ناتوانی در برابر وسوسه های مصلحت جویانه مختلف که اصل و قاعده نظام سیاسی را زیر سوال برده و یا در معرض تهدید قرار میدهد سبب گردید که یک دولت با قدرت و با کفایت و قابل اعتماد شکل نگیرد.

عدم شکل گیری چنین دولتی در نهایت منجر گردید که عناصر بحران آفرین ، بویژه مخالفین و تروریستان از شرایط به نفع خود بهره برداری نمایند. مردم اعتماد خود را نسبت به دولتمردان از دست بدهند. همینطور چنین ضعف و ناتوانی در نخبگان سیاسی بیرون از قدرت هم وجود دارد.

آنان نیز قادر نگردیدند تا افکار و اراده عمومی و نیروهای سیاسی را در مسیر درست هدایت نمایند. ضعف آنان موجب گردید که دولت با همه ناتوانی اش احساس قدرت و برتری نماید. اگر امروز در سطح اداره حکومت و نیز در جامعه با مشکلات و چالش های متعددی چون فساد اداری، مشکلات نهادهای اداری و امنیتی و نظامی ، وجود بیکاری و فقر گسترده ، افزایش روز افزون کشت و قاچاق موادمخدر، فعال شدن نیروهای مخالف و تروریست ها و.... هستیم در زیرمجموعه چنین ارزیابی قرار میگیرند.

البته در این ناکامی جامعه بین المللی نیز سهم خود را دارد. بر اساس قطعه نامه شورای امنیت ملل متحد که حضور نیروهای بین المللی در کشور توجیه شده است " از تمام کشور های عضو خواسته میشود تا در همکاری با یکدیگر بطور فوری عاملان و سازمان دهندگان این حملات را به میز محاکمه بکشانند و همچنان حامیان مالی از این حملات تروریستی، کسانیکه مسؤول کمک، حمایت و یا پناه دادن به عاملان این حملات هستند پاسخگو میباشند".

اما در عمل حداقلی از این قطعنامه اجرا گردید؟ دیدیم که آنان هم با حامیان تروریزم بگونه از شیوه مماشات استفاده نمودند و هم با خود تروریست ها از در مصالحه و گفتگو برآمدند. این تغییر در موضع جامعه بین المللی حداقل این ذهنیت را برای تروریست ها روشن ساخت که جنگ شان بیهوده نبوده است.

از جانب دیگر جامعه بین المللی متاسفانه همانطور که خود بدان اعتراف نموده است با چراغ خاموش و بدون درک واقعی و طرح از قبل تعیین شده وارد قضیه افغانستان گردیدند. آنان با داشتن معلومات غیر واقعی از ساختار اجتماعی و سیاسی کشور و تکیه بر مدارک غیرواقعی و اعتماد بر عناصر و گروه های خاص، تلاش ورزیدند که ساختار قدرت را در کشور چینش نمایند. نتیجه این چینش این شد که امروز شاهد آن هستیم.
بنابر این تا زمانی در مدار و محور مسایلی که بر شمرده شرد تغییر بنیادی و قاطع بوجود نیاید نمی توان نسبت به آینده پیکار با تروریزم و حداقل پایان بخشیدن به ناامنی امیدوار بود.

وضعیت دشوار زندگی زنان افغانستان همراه با محرومیت و دوری از حقوق اولیه زندگی اجتماعی آنها چه علتی می تواند داشته باشد. زنان افغانستان همیشه از دو سوی مورد ظلم و یا بی توجهی واقع شده اند. یکی از ناحیه سنت ها و عنعنات ناپسندی که حاکم بر جامعه سنتی افغانستان است و دیگر از سوی دولت ها و...

 دولتمردان که سرستیز با زنان داشته اند و زنان در برنامه های آنها برای پیشرفت و ترقی کشور جایگاهی شایسته نداشته اند.

رسوم و عنعنات ناپسند که بازمانده خوی مردسالار جامعه سنتی افغانستان است، به وضوح در بسیاری از شهرها و روستاهای کشور دیده می شود. این سنت ها که تحت عناوین مختلف از وجهه دین و مذهب گرفته تا اقتدار و عظمت قبیله، ظلم و ستم را بر زنان روا می دارند، قرنها اجرا شده اند و به همین خاطر نیز ریشه کن ساختن آنها به سالها وقت و نیروی عظیم انسانی و اقتصادی نیاز دارد.

هنوز بافت قبیله ای جزئی از ساختار اجتماعی افغانستان به شمار می رود. تا زمانی که چنین باشد، به ناچار سنت های قبیله ای نیز بر این ساختار اجتماعی حاکم خواهد بود. افغانستان درگیر جنگ، هیچ وقت فرصت رشد و توسعه نداشته و نتوانسته از چنین وضعیتی خود را بیرون بکشد. لذا سنت های قبیله ای و عنعنات ناپسندیده همچنان به قوت خود باقی مانده اند.

در بسیاری از ولایات افغانستان نشانی از زندگی شهری که از خانواده های کوچک تر و با مرکزیت والدین باشد خبری نیست. زندگی قبیله ای با خانواده های کلان و مرکزیت کهن سالترین افراد خانواده در این مناطق مرسوم است. همه چیز بر وفق مراد و برداشت های ذهنی آنها می چرخد و در چنین حالتی زنان مظلوم ترین افراد این خانواده ها هستند. بی سوادی و نا آگاهی اکثریت مردم و خصوصا زنان از حقوق شان، راه را برای حاکمیت سنت های ناپسند بر جامعه باز می گذارد. در چنین جامعه ای نقش نهادهای فرهنگی و آموزشی دولتی و غیر دولتی برای بهبود شرایط زنان بسیار مهم است.

معمولا شرایط حاکم بر زنان، با برداشت های سطحی و شخصی از اسلام توجیه می شود. دقیقا در همین جاست که نقش علما و روحانیون که وظیفه رهبری معنوی جامعه را بر عهده دارند و رسالت داران دین مقدس اسلام هستند برای پیراستن خرافه ها و سنت های ناپسندی که با نام مقدس دین اسلام بر جامعه تحمیل می شود، بسیار بزرگ، خطیر و ارزنده است.

اما از سوی دیگر دولت ها در گذشته و حال افغانستان توجه لازم را برای بهبود وضعیت زنان نداشته اند. شماری از حکومت ها نظیر حکومت طالبان در ستیز مطلق با زنان بوده اند. آنان مکتب و تعلیم و تحصیل و حتا خدمات صحی را از زنان سلب نموده بودند. و شماری دیگر بی توجه به زنان و در حقیقت به تمام شهروندانشان بوده اند.

اکنون دختران به مکتب می روند و زنان در مقام های مختلف دولتی به کار اشتغال دارند، در فعالیت های سیاسی و اجتماعی سهم فعالی دارند، از نگاه حقوقی و قوانین زنان در برابری کامل با مردان قرار دارند، ولی همه اینها برای زنان افغانستان که بار محرومیت تاریخی را بردوش دارند، کافی نیست. سرمایه گذاری در قسمت بلند بردن ظرفیت های زنان، تساوی حقوق زنان و مردان، و بازیافتن جایگاه واقعی زن در جامعه افغانستان به اندازه ای نبوده که جوابگوی این مسئله باشد.

دولت باید با برنامه ریزی دقیق و همه جانبه و سرمایه گذاری های لازم زمینه را برای حضور و موفقیت زنان در جامعه تضمین کند.

 

 

کیبوردهای به اصطلاح مدرن امروزی، تقریباً همگی بی‌روح و فاقد خلاقیت هستند. برای همین وقتی می‌بینیم که شرکت Orée  وارد کارزار می‌شود و با استفاده از بهترین دارایی مادر طبیعت، یعنی چوب، یک کیبورد پاک به ما تحویل می‌دهد سر ذوق می‌آییم.

نوآور فرانسوی «جولین سالاناو،» همراه با یک گروه طراحی کوچک در جنوب فرانسه، بر روی ساخت این کیبوردهای چوبی متمرکز شده که از بلوتوث 3 برای ارتباط با کامپیوتر استفاده می‌کنند. در سایت این محصول نوشته شده: «Orée از این دیدگاهِ ما متولد شد که محصولات تکنولوژیکِ مدرن، بسیار شبیه به هم، و کاملاً غیرشخصی هستند؛ ضمن اینکه از موادی که دوستدار محیط زیست نیستند و نیز برای از رده خارج شدنِ سریع ساخته می‌شوند.»

جنس این کیبوردها از چوب افرا یا گردو است و هر کدام از دل یک تخته چوبی یکتا بیرون می‌آیند. قیمت هر کیبورد 164 دلار است و قبل از اینکه بپرسید چرا اینقدر گران، باید بدانید که در ساخت آنها از انواع تکنولوژی‌های فِرِزکاری و نجاری استفاده می‌شود، و تازه این قبل از پولیش و روغن زدن نهایی، و در آخر اسمبل آنها با دست است.

وقتی بخواهید یکی از این کیبوردها را سفارش دهید، قادر هستید از بین سه نوع فونت برای حکاکی روی کلیدها یکی انتخاب کنید، همچنین طرح‌بندی‌های مختص هر کشور وجود دارند و البته حق انتخاب بین کیبورد برای ویندوز یا مک.

سازندگان این کیبورد به تازگی امکان حکاکی روی آن را هم نشان داده‌اند،
ولی جزئیاتی درباره نقشه‌های بعدی‌شان در دست نیست.

 

 

اسمارت فون ها در حقیقت نقش چاقوی سویسی (یا آچار فرانسه)‌ دنیای تکنولوژی را بازی می کنند. آنها تلفن همراه، پخش کننده موسیقی و ویدیو، مرورگر وب و یک برنامه ریز شخصی هستند. و البته این موارد، تعداد محدودی از قابلیت های فراوانی است که در آنها گنجانده شده.

جای تعجبی نیست که انجام این همه کارهای مختلف و متفاوت باتری بسیار زیادی مصرف می کند و از آنجایی که بسیاری از کارهای شما به تلفن هوشمندتان وابسته هستند، بدترین اتفاق می تواند اتمام شارژ باتری در زمان انجام حساس ترین کارها باشد.

به طور معمول تلفن هوشمندتان در انجام کارهای روزمره به همراه مکالمه عادی شما را یک روز کامل همراهی می کند و تنها شبها هنگام خواب نیاز است که آن را به شارژ بزنید. اما همه گجت ها، یکسان و مشابه خلق نشده اند. برخی به سرعت نیروی خود را از دست می دهند، در حالی که برخی عمر و بقای بالایی دارند. در اینجا به معرفی شش اسمارت فون با عمر باتری بسیار بالا می پردازیم که توسط سایت سی نت منتخب شده اند.

پس اگر استفاده زیادی از موبایل هوشمندتان دارید و عمرباتری آن برایتان اهمیت ویژه ای دارد، قبل از رفتن به بازار، ادامه مطلب را از دست ندهید.

ادامه مطلب

ادامه مطلب