ريگســـــــار

از هر سیزده نوزاد، یک نوزاد نارس به دنیا می آید.

پژوهشگران می گویند که تولد زودهنگام، احتمال بروز مشکلات مرتبط با سلامت روانی در بزرگسالی را بالا می برد.

بر اساس نتایج تحقیقی در مرکز "بایگانی روانشناسی عمومی"، احتمال بروز اختلال دوقطبی، افسردگی و روان پریشی در بزرگسالی، برای نوزادان نارس بیشتر است.

در مجموع، احتمال بروز این بیماری ها همچنان پایین است ولی برای افرادی که نارس به دنیا آمده اند، بالاتر است.

کارشناسان، با این حال، تاکید می کنند که امروزه در مراقبت از نوزادان نارس، پیشرفت های قابل توجهی صورت گرفته است.

دوران بارداری کامل حدود ۴۰ هفته است ولی از هر ۱۳ نوزاد، یک نوزاد، پیش از ۳۶ هفتگی و به صورت نارس به دنیا می آید.

ریسک بالا

پژوهشگران در موسسه روانپزشکی کینگز کالج لندن و موسسه کارولینسکا در سوئد، اطلاعات مربوط به یک میلیون و سیصدهزار نوزاد را که در سال های ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۵ در سوئد به دنیا آمده اند، تحلیل کرده اند.

آنها در این تحلیل به این نتیجه رسیده اند که ۱۰ هزار و ۵۲۳ نفر با اختلالات روانی به بیمارستان مراجعه کرده اند که از میان آنها ۵۸۰ نفر نارس به دنیا آمده اند.

دکتر چیرارا نسارتی، یکی از این پژوهشگران، گفت که رقم واقعی ممکن است بالاتر باشد چرا که برخی بیماری ها در وضع غیربحرانی، نیاز به مراجعه به بیمارستان ندارد.

با این حال، او می گوید که ریسک ابتلا به این بیماری ها پایین است و اکثریت نوزادان نارس در بزرگسالی از سلامتی کامل برخوردارند.

او به بی بی سی می گوید: "فکر نمی کنم که برای والدین، جای نگرانی باشد، ولی به هر حال، می دانیم که تولد پیش از موعد، وضعیت روانی فرد را در معرض آسیب پذیری قرار می دهد. والدین باید از این موضوع آگاه باشند و فقط مراقب بروز علائم اولیه ای از مشکلات جدی تر باشند."

تکان دهنده

مارجوری والاس، مدیر اجرایی سازمان خیریه بهداشت روانی سین (SANE)، می گوید: "ما می دانستیم که تولد زودهنگام با شیزوفرنی مرتبط است، ولی دیدن مستنداتی که ارتباط آن را با مشکلات روانی گوناگون نشان می دهد، تکان دهنده است."

از سوی دیگر، اندی کول، مدیر اجرایی موسسه خیریه مراقبت از نوزادان "بلیس" می گوید که کاملا قطعی است که تولد زودهنگام می تواند روی رشد مغزی تاثیر بگذارد، "اما برخی افراد در این تحقیق، ۴۰ سال پیش به دنیا آمده اند و وضعیت مراقبت از نوزادان نارس و توانایی دانش پزشکی بالینی برای محدودکردن آسیب های عصبی، در طول چهل سال گذشته، تغییر کرده و به پیشرفت های قابل توجهی رسیده است."

از جمله این پیشرفت ها می توان به دست یابی به توانایی هایی در خنک کردن مغز اشاره کرد که احتمال صدمه های مغزی پس از تولد را کاهش می دهد؛ همچنین پیشرفت در حوزه دانش و ابزارهای کمکی تنفس، سبب اطمینان از رسیدن اکسیژن کافی به مغز می شود.

تبلت گوگل هم اندازه کیندل و گالاکسی است.

شرکت گوگل از نخستین لوح الکترونیک خود رونمایی کرده است.

لوح نکسوس ۷ که به وسیله شرکت تایوانی ایسوس ساخته شده، قرار است با لوح کیندل شرکت آمازون رقابت کند.

قیمت نوع ۸ گیگابایتی این لوح الکترونیک در بازار آمریکا ۱۹۹ دلار خواهد بود.

گوگل همچنین از عرضه عینک های "واقعیت افزوده" در سال ۲۰۱۳ خبر داد.

گوگل یک هفته پس از رونمایی از لوح الکترونیک شرکت مایکروسافت، تبلت خود را معرفی کرده است.

نکسوس هم اندازه کتابخوان کیندل و لوح گالاکسی شرکت سامسونگ است ولی نمایشگر آن از آی پد شرکت اپل کوچک تر است.

این محصول قرار است ابتدا در آمریکا، بریتانیا، کانادا و استرالیا عرضه شود.

عینک مجهز به نمایشگر گوگل هم که به اینترنت متصل می شود، هنوز در حال تکمیل است و قرار است از سال دیگر به قیمت ۱۵۰۰ دلار عرضه شود.

سرگئی برین، یکی از موسسان گوگل در کنفرانس سالانه این شرکت که در سان فرانسیسکو برگزار شد، کاربرد آن را نشان داد.

او گفت همکاران گوگل که در کنفرانس حضور دارند، می توانند آن را پیش‌خرید کنند.

به گفته مهندسان گوگل، نمایشگر این عینک در بالای خط دید چشم راست قرار دارد تا مانع از تعامل کاربر با دنیای واقعی نشود.

دکمه های تنظیم عینک هم بر روی دسته آن قرار دارد.

این عینک دو وظیفه اصلی دارد. اولین وظیفه آن تصویربرداری و گرفتن عکس در حین فعالیت های مختلف است.

وظیفه دوم آن نشان دادن مجموعه ای از اطلاعات به کاربر مانند مسیر درست حرکت به سوی یک نشانی یا سرعت حرکت است.

محصول جدید دیگری که در کنفرانس سالانه گوگل از آن رونمایی شد، دستگاه پخش صوتی و تصویری نکسوس کیو بود.

این کامپیوتر کروی شکل که فاقد نمایشگر است به تلویزیون یا استریو متصل می شود و از این طریق به پخش فیلم و موسیقی می پردازد.

این دستگاه فایل های صوتی و تصویری را به وسیله فناوری ارتباطات نزدیک، بلوتوث و فناوری وای فای میان مالک خود و دیگر کاربران به مشارکت می گذارد.

گوگل از این دستگاه به عنوان نخستین پخش اجتماعی موسیقی و تصویر نام برده است.

مردمان قبیله هدزا در تانزانیا به سبک انسان های ده هزار سال پیش زندگی می کنند.

تحقیقات تازه دانشمندان این فرضیه را رد می کند که برای مقابله با چاقی، ورزش از رژیم غذایی مهم تر است.

مطالعه بر روی قبیله هدزا که هنوز از طریق شکار کردن، روزگار می گذرانند، نشان می دهد که مقدار کالری مورد نیاز بدن، از خصوصیات ثابت انسانی به شمار می رود.

دانشمندان می گویند بر اساس این مطالعه، غربی ها از طریق مصرف بیش از اندازه مواد غذایی چاق تر می شوند و سبک زندگی کم تحرک آنها در این زمینه نقش کم اهمیت تری دارد.

تا سال ۲۰۱۵ از هر ۱۰ نفر یک نفر به چاقی مبتلا خواهد بود و بر اساس آمار سازمان بهداشت جهانی، انتظار می رود که تقریبا از هر سه نفر، یک نفر دچار اضافه وزن باشد.

عوامل مختلفی در این زمینه تاثیر دارند، از جمله غذاهای فراوری شده ای که شکر و چربی زیادی دارند، اندازه زیاد غذا، و نیز سبک زندگی ای که در آن، ماشین ها و دستگاه ها بخش زیادی از کار فیزیکی روزانه را انجام می دهند.

برخی کارشناسان پیشنهاد کرده اند که از زمان انقلاب صنعتی، نیاز به کالری به شدت کاهش یافته است و این عامل، خطر بزرگ تری برای چاقی است تا تغییرات در رژیم غذایی.

تحقیقاتی که نتیجه اش در نشریه پلاس وان منتشر شده است، به میزان مصرف انرژی در قبیله هدزا در تانزانیا نگاه جامعی کرده است.

سبک زندگی مردمان قبیله هدزا هنوز به سبک زندگی انسان های هزاره های پیش شباهت دارد.

اعضای جمعیت هزار و اندی نفر این قبیله، حیوانات را شکار می کنند و از ریشه ها و میوه های گیاهان و درختان مختلف بهره می جویند، آنها تیر و کمان و تبرهای کوچک دارند و از ابزارهای امروزی یا تفنگ استفاده نمی کنند.

یک گروه از دانشمندان از آمریکا، تانزانیا و بریتانیا میزان مصرف انرژی در ۳۰ مرد و زن قبیله هدزا را که سنشان بین ۱۸ تا ۷۵ بوده اندازه گرفتند.

آنها به این نتیجه رسیدند که سطح فعالیت در میان مردان و زنان این قبیله خیلی بیشتر است ولی متابولیسم آنها با متابولیسم غربی ها تفاوت ندارد.

ارمان پونتزر از بخش انسان شناسی کالج هانتر در نیویورک می گوید: "همه فکر می کردند که مردمان این قبیله باید صدها کالری بیش از یک فرد عادی در آمریکا و اروپا بسوزانند."

به گفته او اطلاعات به دست آمده غافلگیرکننده بود، و پیچیدگی میزان مصرف انرژی در انسان را نشان می داد.

ولی او تاکید می کند که ورزش به هر حال برای حفظ سلامتی اهمیت دارد.

دکتر پونتزر می گوید: "این تحقیقات به من نشان می دهد که دلیل مهم چاق شدن غربی ها خوردن بیش از حد است، نه ورزش کمتر."

"فعال بودن واقعا برای سلامتی مهم است ولی شما را لاغر نگه نمی دارد. برای این کار باید کمتر غذا خورد."

بو شیلای از اعضای پولیتبروی استان چونگ‌کینگ بود

مصرف نمک زیاد برای فشار خون ضرر دارد و می تواند باعث بیماری قلبی، سکته مغزی و سرطان شود.

بنا به گزارش صندوق جهانی تحقیقات سرطان (WCRF)، کاهش مصرف غذاهای پر نمک مانند نان می تواند خطر ابتلا به سرطان معده را کاهش دهد.

این صندوق از افراد می خواهد تا کمتر نمک مصرف کنند و از شرکتهای تولیدات مواد غذایی می خواهد برچسبهای مشخص تری با محصولات ارایه کنند.

بنا به گفته این صندوق در بریتانیا اگر راهنمای روزانه مصرف مواد غذایی رعایت شود، یک مورد از هر ۷ مورد سرطان معده قابل پیشگیری خواهد بود.

مصرف نمک زیاد برای فشار خون ضرر دارد و می تواند باعث بیماری قلبی، سکته مغزی و سرطان شود.

پیشنهاد می شود ۶ گرم نمک در روز یعنی به اندازه یک قاشق چایخوری نمک مصرف شود اما بنا به گزارش صندوق جهانی تحقیقات سرطان مردم ۸.۶ گرم در روز نمک مصرف می کنند.

در بریتانیا حدود ۶ هزار مورد سرطان معده در سال گزارش می شود.

WCRF تخمین زده است اگر افراد ۶ گرم نمک در روز مصرف کنند، می توان از ۱۴ درصد از موارد سرطان یعنی حدود ۸۰۰ مورد جلوگیری کرد.

کیت مندوزا، مدیر WCRF می گوید: "درمان سرطان معده مشکل است چرا که در بیشتر موارد زمانی متوجه آن می شویم که بیش از حد پیشرفت کرده است."

او می گوید تغییر در شیوه زندگی و کاهش مصرف نمک و خوردن میوه و سبزیجات می تواند از ابتلا به این بیماری جلوگیری کند.

پاشیدن نمک بر روی غذا و خوردن چیپس مشکل ساز نیست، نمکی که از قبل در غذا ها وجود دارد است که مضر است.

به همین دلیل صندوق جهانی تحقیقات سرطان چراغ راهنمایی خلق کرده است: قرمز برای غذاهای پر نمک، زرد برای نمک کافی و سبز برای کم نمک.

با این حال بسیاری از تولیدات غذایی و سوپر مارکتها گفته اند که ترجیح می دهد جور دیگری غذاهایشان را برچسب بزنند.

یک سخنگوی وزارت بهداشت در بریتانیا می گوید: "ما می دانیم که مصرف نمک زیاد می تواند باعث بیماریهای قلبی و سکته مغزی شود."

او گفت به همین علت آنها قصد دارند نمک را در رژیم افراد کاهش دهند و به دنبال آن هستند که شرکتهای تولیدات غذایی برچسبهای مشخص تری را بر روی غذاهایشان بچسبانند.