ريگســـــــار

 در جریان تازه ترین در گیری میان طالبان ونظامیان دولتی در ولسوالی لاش وجويند فراه دست کم 23 طالب مسلح کشته وشماری نیز زخمی شدند.
به گفته این مقام ها، این زد وخورد پس ازظهر امروز، سه شنبه، هنگامی آغاز شد که طالبان مسلح یک پوسته سربازان پولیس ملی را در منطقه چشمه ميشك مورد حمله قراردادند.
فراه از ولایت هایی است که در بخش هایی از آن حضور شورشیان چشمگیر خوانده شده است.
گفته می شود که یک سرباز پولیس ملی نیز در جریان زدو خوردهای اخیر، زخمی شده است.
منابع امنیتی در فراه گفته اند این گروه طالبان مسلح، از افراد ملا ظاهر یکی از قوماندانان سرشناس طالبان در فراه هستند
عبدالرحمن ژوندی سخنگوی والی فراه گفت:" در این درگیری که به مدت چند ساعت ادامه داشت شماری از طالبان نیز زخمی شدند."
به گفته او، طالبان دریک برنامه سازماندهی شده قصد حمله گسترده بالای چند پوسته امنیتی را داشتند که به کمین سربازان پولیس مواجه شدند.
سخنگوی والی فراه می گوید که اجساد طالبان، تاکنون نیز در میدان جنگ باقی مانده وقرار است برای شناسائی بیشتر، به شهر فراه انتقال داده شوند.
او گفت که ده ها میل سلاح سبک وسنگین، مواد انفجاری، و وسایط نقلیه طالبان نیز به دست سربازان دولتی افتاده است.
مسوولین امنیتی فراه می گویند که روز گذشته (سه شنبه) نیز، در جریان یک زد وخورد مسلحانه میان طالبان و نیروهای امنیتی درمربوطات ولسوالی بالابلوک 7  تن از طالبان مسلح کشته و زخمی شدند.
مقام های دولتی در فراه تاکید دارند که  هسته طالبان در فراه متلاشی شده و با از بین رفتن این افراد، بخش هایی از ولایت فراه شاهد بهبود امنیت خواهد بود.

رسانه های دولتی ایران گزارش داده اند که این کشور یک هواپیمای بدون سرنشین دور برد ساخته است که قابلیت پرواز بر اکثر مناطق خاور میانه را دارد.

سپاه پاسداران ایران گفته است هواپیمای بدون سرنشین موسوم به شاهد ۱۲۹ دارای برد ۲۰۰۰ کیلومتر و قادر به حمل بمب و موشک است.

گزارش شده که این هواپیمای بدون سرنشین قابلیت اجرای دو نوع عملیات شناسایی و رزمی را دارد.

رونمایی از این هواپیمای بدون سرنشین در پی یک رزم‌آیش نظامی آمریکا و کشورهای متحد با آن در خلیج فارس صورت گرفته است.

سی کشور در این تمرین نظامی برای جمع آوری مین‌های دریایی فرضی در خلیج فارس و تنگه هرمز شرکت کردند. بیست درصد نفت خام جهان از تنگه هرمز می گذرد.

مقامات ایرانی سال گذشته یک هواپیمای بدون سرنشین آمریکایی را به نمایش گذاشتند که به گفته آنها از طریق عملیات الکترونیکی به کنترل ایران در آمده بود و در این کشور فرود آمد.

آمریکایی ها می گویند که ایران این هواپیمای بدون سرنشین را از طریق جنگ الکترونیک و عملیات سایبری تحت کنترل خود در نیاورده بود و آن هواپیما خود دچار نقص فنی شده بود.

امیرعلی حاجی زاده، رییس برنامه هوافضای سپاه بعدا گفته بود که ایران از هواپیمای بدون سرنشین آمریکایی شبیه سازی خواهد کرد اما مشخص نیست که آیا تکنولوژی شاهد ۱۲۹ از روی مدل هواپیمای آمریکایی ساخته شده است یا نه.

هیلاری کلینتون وزیر خارجه آمریکا از شورای امنیت سازمان ملل متحد خواست تلاش برای مقابله با درگیری و خشونت در سوریه را احیا کند.

خانم کلینتون گفت سازمان ملل در برابر این بحران "فلج" شده است.

فرانسه بریتانیا و آمریکا موافق اقدامات شدیدتر علیه بشار اسد رییس جمهوری سوریه اند اما چین و روسیه از او حمایت می کنند و مانع اجماع بر سر پیشنهاد غربند.

خانم کلینتون گفت شورای امنیت باید برای خشونت ها پایانی بیابد و از اعضای این شورا خواست "یک بار دیگر تلاش کنند و راهی به پیش بیابند."

تا امروز ۵ عضو شورای امنیت سازمان ملل که همگی حق وتو دارند نتوانسته اند برای حل بحران سوریه به توافق برسند.

درگیری ها در سوریه در ۱۸ ماه گذشته ۲۷ هزار نفر کشته داشته است.

قلب ارتش هدف حمله های انتحاری

چهار نفر در حمله انتحاری به مقر ستاد مشترک ارتش سوریه در دمشق کشته شده اند.

در این حمله انتحاری که به گفته مقامات سوریه با خودوروهای انفجاری صورت گرفته عاملان حمله با ورود ساختمان ستاد مشترک دولت قلب ارتش سوریه را هدف قرار داده اند.

گزارش تلویزیون دولتی برخلاف گزارش های رسمی اولیه است که ادعا کرده بود کسی در این حمله کشته نشده و تنها به نقل از مقامات ارتش گفته بود حمله ۱۴ مجروح به جا گذاشته است.

ارتش آزاد سوریه سازمان مسلح مخالف دولت و گروه اسلام گرای انصارالاسلام هر دو ادعا کرده اند که مسئول این حمله بوده اند.

تلویزیون دولتی سوریه تصاویر مینی بوسی را نشان داده که پیش از انفجار در مقر ستاد مشترک سرعت خود را کم می کند.

تلویزیون دولتی سوریه وقوع این انفجارها به "تروریست ها" نسبت داده شده، صفتی که معمولا مقامات و رسانه های دولتی سوریه برای نام بردن از مخالفان حکومت این کشور به کار می برند.

بعد از انفجار صدای تیراندازی و درگیری شورشیان با سربازان مقر ارتش برای ساعت ها طنین انداز بود.

پرس تی وی، تلویزیون ماهواره ای انگلیسی زبان دولت ایران گفته مایا ناصر خبرنگار این شبکه که پس از انفجار به محل رفته بوده هدف گلوله تک تیراندازها قرار گرفته است.

پرس تی وی می گوید این تک تیراندازها از "مخالفان دولت سوریه" بوده اند.

به گفته مقامات دولتی ابتدا "حمله کنندگان تروریست" در نزدیکی مقر ارتش و خیابان های اطراف آتش گشودند و نیروهای امنیتی "مجبور به مقابله با آنها شده اند."

گروه اسلام گرای انصارالاسلام مدعی شده به جز این حمله، روز سه شنبه در حمله دیگری به یک مدرسه که مورد استفاده نیروهای امنیتی بوده نقش داشته است.

در مقابل، خبرگزاری دولتی سوریه - سانا - محل بمب گذاری روز گذشته را "مدرسه پسران شهدا" گزارش کرده و گفته است که این محل منحصرا برای آموزش فرزندان کشته شدگان ارتش و سایر نیروهای امنیتی به کار می رفته است. سانا افزوده است که در اثر این انفجار، هفت تن زخمی شدند و به ساختمان هم آسیب جزئی رسید.

تلویزیون دولتی سوریه می گوید کشته شدگان نگهبان های مقر ارتش بوده اند و در میان مجروحان این حمله غیرنظامی هم به چشم می خورد.

انفجار در ساعات اولیه صبح در میدان الاموین رخ داد که محل تراکم ساختمان های دولتی است و فاصله چندانی با کاخ ریاست جمهوری سوریه ندارد.

از ترکیه به سوریه

راه های منتهی به محل بعد از انفجار مسدود شد تا مقامات به تبعات این حمله بپردازند.

دیپلمات هایی که نزدیک محل انفجار زندگی می کنند می گویند این بلندترین صدای انفجاری بوده که در ماه های گذشته شنیده اند.

رافد جبوری خبرنگار بی بی سی در دمشق می گوید هدف و زمان این حمله اهمیت زیادی دارد.

به گفته او مجتمع فرماندهی نماد و نماینده قلب ارتش سوریه است.

حمله به ستاد مشترک ارتش سوریه تنها چند روز پس از آن صورت می گیرد که ارتش آزاد سوریه فرماندهی خود را از ترکیه به خاک سوریه منتقل کرد.

فیل گودوین فیلمبردار بی بی سی که در هتلی نزدیک محل انفجار اقامت داشته می گوید انفجار اول تمام ساختمان را لرزانده و با انفجار دوم ستون ضخیمی از دود به آسمان بلند شده است.

رام الدین کرام والی پنجشیرگفت: "دو فیر "بی ام یک" حوالی ساعت شش صبح امروز، به مقر ولایت پنجشیر اصابت کرده است."

 مقام های محلی در ولایت پنجشیر در شمال کشور می گویند که بامداد امروز، دو راکت به مقر ولایت اصابت کرده است.
پنجشیر در شمال افغانستان از ولایت های نسبتا امن کشور است اما هر از گاهی خبر های خشونت های آمیز از این ولایت مخابره می شود.
پیشتر ( سال گذشته) بر اثر تیر اندازی یک مامور اداره امنیت ملی، دو نظامی امریکایی مستقر در پنجشیر کشته شدند.
مقام های محلی در پنجشیر می گویند که این رویداد، پس از درگیری لفظی نظامیان  امریکایی با یک مامور امنیتی رخ داده است.
همچنین، ماموران امنیتی در سال گذشته، یک گروه از بمب گذاران انتحاری که قصد داشتند بالای تیم پی آر تی این ولایت حمله کنند را قبل از رسیدن به مقصد، از پا  در آوردند.
شمار این بمب گذاران به چهار تن می رسید که یک تن از این حمله کنندگان، مواد جاسازی شده در بدن خود را انفجار داد، که باعث مرگ دو راننده که برای تیم بازسازی ولایتی کار می کردند، شد.
با این حال، کرام الدین کرام والی پنجشیر می گوید که طالبان دو راکت بی ام یک را در مناطق کوهستانی مستقر کرده بودند و این راکت ها توسط دستگاه خود ساز، شلیک شده است.
والی پنجشیر می گوید که در پیوند با این رویداد کسی دستگیر نشده است اما او تایید که تحقیقات در پیوند با این موضوع آغاز شده است.

صبر مردم به سر رسیده است. چند مورد اعدام، تیرباران، قتل و دره زنی خودسرانه زنان افغانستان در ماه های اخیر صدها تن را در کابل به جاده ها کشانید. فعالان مدنی و دانشجویان به این "محاکمه های صحرایی" اعتراض کردند.

ادامه مطلب

تنش برسر گفتگوهای صلح و سیاست های متناقض از سوی افغانستان وپاکستان دیرگاهی است، که روابط سیاسی دو

  از سوی دیگر پیچیدگی منافع دو کشور در چگونگی مبارزه با تروریزم سبب شده تا عملکرد هر دو کشور در مبارزه با تروریزم مورد پذیرش جانب مقابل قرار نگیرد.

همچنان اختلافات تاریخی و سرزمینی بر سر خط دیورند، نقطه حساس دوری دو کشور شده است. کشته شدن بیست و چهار نظامی پاکستانی در حمله هوایی ناتو در نقاط هم سرحد افغانستان و پاکستان در سال گذشته دامنه تنش را به روابط کابل – اسلام آباد نیز سرایت داد.

تلاش های ایالات متحده امریکا برای عادی سازی روابط تحت هر گونه فشار بر اسلام آباد بدون نتیجه ماند و سرانجام با عذر خواهی وزیر خارجه امریکا، یخ های تنش آرام آرام شروع به آب شدن کرد. آغاز از سر گیری روابط دیپلماتیک بین اسلام آّباد وناتو با سفر دیوید کامرون نخست وزیر بریتانیا به پاکستان کلید خورد.

کامرون درادامه سفرش همراه با راجا پرویز مشرف نخست وزیر پاکستان در 29 سرطان سال روان وارد کابل شد. نخست وزیران بریتانیا و پاکستان، در سفر رسمی دیپلماتیک راجع به مسائل امنیتی افغانستان و پاکستان با رئیس جمهور کرزی به تبادل نظر پرداختند .

گمان می رفت که با توجه به پیشینه تاریخی روابط بریتانیا با کابل و اسلام آباد سیاست های دو کشور به سوی اتخاذ یک رویکرد واحد در مورد مبارزه با تروریزم نزدیک شود. اما حوادث و وقایع بعدی نشان داد که این رویای دو کشور محقق نخواهد شد. واقعیت امر این است که زاویه دید هر یک از سه کشور به موضوعات امنیتی و سیاسی منطقه متفاوت و برگرفته از تجارب و استراتژی های بعضا متناقض است.

به هرحال نکته مهم این جاست که کابل یک بار دیگر در پیچ و خم دیپلماسی بر سرموضوعی قرار گرفته که ریشه بسیاری از بی ثباتی ها و بحران های موجود در کشور است. درگیر شدن در مورد سرنوشت خط دیورند، موضوعی است که بارها حکومت و رژیم های گذشته کابل را به چالش کشیده است. سوال این جاست که نشست سه جانبه می تواند دست آوردی برای انتظارات کابل داشته باشد یا خیر ؟ برای رسیدن به پاسخ ابتدا به رویکرد های سه کشور درمورد اوضاع منطقه می پردازیم.

بریتانیا :
بریتانیا به عنوان قدرت جهانی قرون هیجده و نوزده ودهه های نخست قرن بیستم، کشور هند را تحت سلطه داشت. روسیه تزاری یکی از رقبای بریتانیا با تصرف آسیای میانه تلاش داشت تا به دریای آزاد راه یابد. نزدیک شدن روسیه به هند منافع بریتانیا را تهدید می کرد.

بریتانیا با حضور نظامی در افغانستان این کشور را به عنوان منطقه حایل با حوزه نفوذ روسیه تزاری قرار داد تا هند از دسترسی روسیه دور بماند. اما حفظ افغانستان برای بریتانیا مشکلات عدیده ای را فراهم کرد. بریتانیا برای مسدود شدن راه نفوذ به هند طی معاهده دیورند سه معبر استراتژیک که زمینه عملیات نظامی و گسیل نیرو به هند را ممکن می کرد طی معاهدهء دیورند از جغرافیای افغانستان جدا و به سرزمین هند افزود.

اما کنترل مناطق قبایلی عملا برای هند بریتانیوی مشکل و حتی در برخی مواقع ناممکن می نمود. این عامل سبب شد تا بریتانیا با اتخاذ سیاست دو سطحی این مناطق را به دو بخش مناطق هموار و زراعت پیشه و مناطق کوهستانی تقسیم کند. که مناطق هموار توسط مقام های دولتی کنترل می شد ولی مناطق کوهستانی عملا خود مختار بودند. این سیاست تا زمان استقلال پاکستان در سال 1947 تعقیب شد.

پاکستان :
پاکستان پس از این که از هند جدا شد همچنان به عنوان کشور جانشین مناطق جدا شده دیورند را جزو قلمرو خود قرار داد. این موضوع همواره از سوی افغانستان به انتقاد گرفته شد. جدا شدن پاکستان از هند همواره با ترس از حمله هند و تلاش های سیاسی این کشور برای ضمیمه دوبارهء پاکستان به هند همراه بوده است.

به همین منظور اسلام آّباد در تلاش است تا افغانستان را به عنوان بخشی از قلمرو ژئوپولیتیکی و ژئواستراتژیکی برای ایجاد توازن در برابر هند با خود همراه سازد. این رویکرد موجب شده تا همواره حکومت های کابل از سوی پاکستان به گونه های مختلف تحت فشار گذاشته شود.

و ادعا بر مناطق قبایلی در برخی مواقع روابط دو کشور را تحت شعاع قرار دهد. پاکستان نیز بر اساس تجارب بریتانیا در برخورد با مناطق قبایلی عمل کرد. این مناطق به هفت منطقه قبایلی و شش ساحه سرحدی تقسیم شده است. که با اتخاذ سیاست دو سطحی مناطق هموار با قوانین حکومتی پاکستان و حضور دستگاه اجرایی دولت اداره می شود و اقتصاد این بخش با پیشه زراعت تامین می شود.

اما در ساحه سرحدی ساکنین قبیله ای آن به صورت خود مختار بوده و براساس قوانین عرفی خود عمل می کنند. و برای تامین مقاصد اقتصادی به علت کوهستانی بودن و قلت زمین به قاچاق مواد مخدر و ساخت و فروش اسلحه نیز می پردازند. تنها یک ناظر حکومتی از سوی اسلام آباد در منطقه براوضاع نظارت دارد .

و برنامه های خدماتی و انکشافی مرکز توسط ملک و افراد متنفذ محلی به مردم منتقل می شود. با اشغال افغانستان توسط شوروی، سازمان آی اس آی با حمایت های تسلیحاتی و مالی امریکا شروع به سازماندهی مناطق قبایلی برای جنگ با ارتش سرخ نمود. اما برای این کار نیاز به تقویت و ایجاد دیدگاه های ایدئولوژیک در برابر دولت کمونیستی شوروی بود که ملا امامان و عالمان دینی با حمایت های سیاسی و به دست آوردن پشتوانه های مالی از سوی آی اس آی قدرت در مناطق قبایلی را به دست گرفتند.

حال نیز باز تولید افکار ایدئولوژیک همچنان ادامه داشته و گروه های مختلفی تحت نام طالبان فعالیت می کنند. و سازمان استخباراتی آی اس آی همچنان از این گروه ها برای تحقق اهداف استراتژیک خود در افغانستان ، هند و منطقه بهره می برند. پاکستان در برهه ای از زمان با حمایت از طالبان توانست عمق استراتژیک خود درافغانستان را محقق سازد اما رویداد یازده سپتامبر 2001 و پیوند طالبان با القاعده سیاست اسلام آّباد را با چالش هایی روبرو کرد.

افغانستان : تروریزم، قاچاق مواد مخدر و وجود گروه های دهشت افکن در ورای مرزهای کشور، افغانستان را با چالش های بسیاری مواجه ساخته است. حمایت های جهانی طی ده سال گذشته، فرصت تاسیس نهادهای حکومتی، را برای افغانستان فراهم ساخت. حالا کابل و جامعه جهانی با اتخاذ دو رویکرد، انتقال مسوولیت های امنیتی از نیروهای خارجی به قوای داخلی و تعقیب گفتگوهای صلح با مخالفان مسلح تلاش دارد، زمینه های صلح و ثبات را در افغانستان را فراهم کنند. که بدون همکاری و همسویی کشورهای منطقه این امر نا ممکن و مشکل به نظر می رسد. مقام های کابل با حمایت های ایالات متحده امریکا، در پی تقسیم طالبان به دو دسته خوب و بد است.

که اگر قادر به انشعاب شبکه طالبان شود می تواند، بخشی از نیروهای طالبان را با هزینه های اندک مهار کند. با این رویکرد تا به حال به موازات تلاش های امریکا ، درپی تماس با شماری از فرماندهان و مقام های ارشد طالبان شده است. کابل برای این گزینه، ملا عبدالغنی برادر را گزینه مناسبی دانسته و مقدمات مذاکره با وی را نیز تا حدودی محقق کرد.

ملا عبدالغنی برادر فرد شماره دوم طالبان پس از ملا عمر است که بخش کلانی از جمله گروه های مسلح وابسته به قوم بلوچ را رهبری می کند. سازمان آی اس آی پاکستان با بازداشت این فرد و همچنان اعدام شماری از فرماندهان طالبان که برای مذاکره ابراز تمایل کرده بودند عملا این تاکتیک کابل را نقش بر آب ساخت.

اما شیرخان بلوچ، فرد اول این قوم، پس از زندانی شدن ملا برادر روابط خود با دولت افغانستان را بهبود بخشیده و از گفتگوهای صلح دولت نیز دفاع کرد. به نظر می رسد پاکستان تا به حال از هر گزینه ای برای ممانعت از نزدیک شدن کابل با طالبان دریغ نکرده است.

از سویی هم امریکا نیز با پشتیبانی از سیاست صلح با طالبان در پی ضعیف ساختن طالبان است. و با حمایت از انتقال مسوولیت های امنیتی به نیروهای افغان، خواهان تبدیل جنگ رودر رو ، به جنگ نیابتی با طالبان است. تحقق این دو امر از هزینه های سنگین جنگ برای امریکا خواهد کاست.

اما امریکا نیز سعی کرده تا با طالبان در تماس شود. واین موضوع جدای از هیاهوی تبلیغاتی و جوسازی ها، تا رضایت کاخ سفید، برای آزادی شماری از مقام های ارشد طالبان، از زندان گوانتانامو مبنی بر پذیرش برخی شروط امریکا پیش رفت. اما نگرانی های کابل از نتایج آن سبب شد تا هرگونه مصالحه با مخالفان صرف با رهبری دولت افغانستان ازسوی کابل مشروط شود.

تلاش کابل برای در دست گرفتن مدیریت زندان بگرام بخشی از تلاش ها برای در اختیار داشتن امتیازات مشابه، ابزار مذاکرهء امریکا، برای مذاکرات صلح با طالبان است. که از سوی حکومت افغانستان تعقیب شده است. نتیجه :
حکومت افغانستان از هرگونه مذاکره با طالبان بدون رهبری و حضور نماینده حکومت افغانستان شدیدا نگران است.

پاکستان به هیچ قیمتی حاضر نیست فضای حیاتی خود در مورد سرحدات دیورند را محدود سازد. بنابراین هرگونه ادعای افغانستان در مورد سرحدات آن طرف دیورند با حساسیت شدید پاکستان روبرو خواهد شد. خصوصا در زمانی که افغانستان یک توافق نامه استراتژیک به هدف همکاری های امنیتی و اقتصادی با هند امضا کرده است.

پاکستان با هیچ امتیازی حاضر به پذیرفتن ادعاهای کابل در مورد خط دیورند نیست. راکت باران مناطق سرحدی ولایت کنر نوعی واکنش اعتراضی به سیاست های کابل است. که ادامه آن افغانستان را در ناگزیری قرار خواهد داد که گزینه ای برای انتخاب ندارد. بریتانیا نیز براساس تجارب تاریخی خود از ادعاهای کابل در مورد دیورند حمایت نمی کند.

بنابراین نشست سه جانبه با یک بن بست سیاسی در مورد رویکردهای افغانستان درباره دیورند و انتظارات متعارض با اهداف ژئواستراتژیک اسلام آباد قرار دارد. واین یعنی این که این نشست مانند گذشته یک نمایش سیاسی است بدون کدام فرصت جدی برای افغانستان.

تداوم این سیاست از سوی کابل ممکن است که مشکلاتی را برای دو پروسه هدف یعنی انتقال مسوولیت های امنیتی و گفتگوهای صلح خصوصا پس از سال دوهزار و چهارده ایجاد کند. بنابراین افغانستان در یک چرخش تاریخی ناگزیراست که بین اولویت های موجود برای تامین ثبات و امنیت در کشور دست به انتخاب بزند.